تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 276

مساهمون:

ص٢٧٦
در ميمونه كه از يه درش مييان تو از در ديگش كوچ ميكنن . چه ميشه كرد گرگ اجل گل ورچينه . ناشكرى نبايد كرد مرده عذاب ميكشه . كاشكى من‌ام به سن و سال اون مرده بودم . ما كه مونديم چه گلى به سرمون مىزنيم . خدا بچه‌ى ديگه ، يا باقى بچه‌هاتو واستون نيگر داره . اگر تسليت شنونده زن بود به مناسبت ميگفتند : خدا سايهء شوورتو از سرت كوتا نكنه . سايهء پدر . سايهء مادر از سرت كوتا نشه . اميدوارم غم آخرتون باشه . دعا كنين خدا صبرتون بده . بقيهء متعلقات زنده باشن . به رضاى خدا راضى باشين . و اگر پدر و مادر مرده بود : غير تسليم و رضا كو چاره‌اى . همه مردنىان . تا بوده همين بوده . كلّ من عليها فان . « 25 » كلّ شيئى هالك الّا وجهه . « 26 » خودتون زنده باشين . و سلامت و زندگى هركس ديگر را كه داشتند ميخواستند . و از دستورات صبورى بود كه ميگفتند : غسل صبر بكنين . ذكر ( الصبور ) بگيرين . سوره‌ى ( و العصر ) بخونين . و همچنين اين دستورات كه به زيارت اهل قبور و فاتحه‌ى مرده بروند . غسل با آب سدر بكنند . به ملاقات عالم بروند .

عقايد درباره اوقات وفات

اگر شب جمعه مرده بود ميگفتند خوش به حالش كه شب جمعه مرد ، بر اين عقيده كه مدفون شب جمعه بىفشار قبر و سئوال و جواب انكر و منكر ميگذرد . اگر در يكى از شبهاى زيارتى و مثل آن مرده بود با صاحب آن شبش محشور ميدانستند . اگر شب و روز عاشورا مرده بود شهيدش ميخواندند . اگر در شب و روز احياها مرده بود ثوابكار و بهشتيش ميگفتند . همچنين ساير ايام كه در عيد
هامش
( 25 ) . آيه‌اى از سوره الرحمن در معنى اينكه همهء موجودات مردنى هستند . ( 26 ) . كل موجودات فناشدنى ميباشند مگر ذات پروردگار .