كمشيرى
اين امور را موجب كمشدن و خشك شدن شير مادر ميدانستند : عصبانيت ، جنگ و جدال و منازعه ، با هول و هراس پريدن از خواب ، كمخوابى ، كمخونى ، كمغذائى ، بدغذائى ، همّ و غمّ ، ترس و آشفتگى ، يبوست ، خشكى مزاج ، صرف پيوستهى اشربه و اغذيهء گرم طبيعت ، خبر ناگهانى موحش ، مرگ عزيز ، دوشيدن پستان در تاريكى ! دوشيدن در آفتاب ! و اين دستورات بود كه شير را به اصلاح آورده زياد مينمود :
دورى جستن از واقعات سابق الذكر ، خوردن مقويات ، مانند كباب گوشت سرخ آبدار ، مرغ چربىدار ، انار شيرين ، پسته ، بادام ، انگور قرمز ، خربزه ، سيب ، گلابى ، شير و شكر ، خمير كوبيدهى كنجد و آب انگور كه به روى پستان بگذارند . خوردن آب جوشاندهى جو با نبات ، خوردن اسفناج ، ليموشيرين ، هندوانه ، آش رشته ، آش انار ، مغز خيار ، شربتآلات ، قاووت تخم شلغم ، تخم هويج ، تخم پياز ، تخم ترب ، تخم شبت ، تخم باديان ، نخودچى كه سواسوا يا همه را با هم كوبيده با شير و شكر يا با شكر بخورد .
دستورات اعتقادى دربارهء شير
اينها نيز دعاها و تعليماتى بود كه باعث فزونى شير ميگرديد : سوره ( الرحمن ) را نوشته آبش را بر پستان بمالد . اسم اجداد پدرى طفل را تا پنج پشت بر ظرف مس نوشته بليسند . پيراهن طفل را در شير چلانده شير را جلو گربهى بچهدار بگذارد . و اگر شير زياده از حد شده سيلان مينمود بايد عدس را در سركه پخته بر پستان بگذارد . پستان را بر ساج نانپزى كه داغ باشد بدوشد ، و اگر ميخواستند پستان را خشك كنند بايد شير را در خاكستر دوشيده خاكستر را خمير كرده رو به آفتاب به ديوار بزنند . شير را هفت روز اذان ظهر در آفتاب بدوشند !