تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢
لحافچه ، رختخواب ، روصورتى « 189 » ، كفش چسك « 190 » ، قيچى و نخ سفيد و آبى و خاك تربت « 191 » براى چيدن ناف بچه و بستن به مچ دست طفل و زائو جهت رفع مضرت ديو و پرى و برداشتن سقّ نوزاد . اسباب‌بازى مانند جغجغه و عروسك ، صندوق رخت ، رورووك « 192 » ، مجرى « 193 » دوا ، صابون براى حمام ، سفيداب روى براى پاشيدن لاى پاى بچه جهت جلوگيرى از سوزاندن شاش . نبات ، بارهنگ براى خورانيدن روزهاى اول ولادت به طفل جهت پاك شدن معده . موميائى روغن جهت ماليدن پشت و كمر زائو ، شاف ( شياف ) صابون براى ثقل شكم بچه و آنچه كه سلامت و بيمارى طفل و زائو را لازم ميآمد ، به اضافه‌ى پيراهن و چادر تازه براى روز حمام زائو و آرد برنج و شكر و گلاب و روغن و زعفران براى كاچى « 194 » .

دستورات حفظ حمل

اينك كم‌كم دستورات به خود زائو براى حفظ حمل بميان ميآمد كه نمونه‌هاى آن از اينقرار بود : از اعمال شاق خسته‌كننده بپرهيزد . سبك سنگين نداشته
هامش
( 189 ) . پارچه‌اى نازك مانند تور كه براى جلوگيرى مگس و پشه روى صورت طفل بيندازد . ( 190 ) . كفش يك لائى سبك . ( 191 ) . خاك مزار امام حسين . خاكى كه با آن سق بچه را بردارند . خاك متبرك . ( 192 ) . اسبابى از سه چهارچوب خراطى كرده با سه چرخ كه بچه دست بر آن گرفته راه رفتن بياموزد . ( 193 ) . جعبه‌اى كوچك ظريف منبت ، يا خاتم و غير آن براى اسباب جاى بزك . ( 194 ) . آرد سرخ كرده كه آب ريخته هم بزنند و با شكر و زعفران و گلاب بياميزند .