و سكينه و كلثوم و ديگر ، زينب خواهر امام و دنبال آن عمارى امام حسين و سپس ( حبيب ابن مظاهر ) پيرمرد نود و چند ساله از صحابه حضرت كه در روز عاشورا كه وقت نماز امام رسيده بود سينه جلو تير بلاى او سپر كرد تا حضرت نمازش را بپايان رسانيد ، بروايتى اول شهيد كربلا كه به همين مناسبت خداوند هم اجر او را چنين مقرر نمود كه هر زائر قبل از زيارت امام حسين قبر او را زيارت مىكند و در واقع امام يك نوبت و حبيب ابن مظاهر دو نوبت زيارت مىشود ، و عقب ايشان ديگر صحابه از پير و جوان سواره و مكمّل و مسلح ، شاد و مسرور ، غرق پيرايه و سلاح و دنبال آن فارس « 44 » جوان ، على اكبر و عمارى بيمار كربلا على اوسط ، زين العابدين ، امام سجاد و قنداقهء على اصغر و پس از آن حضرت عباس و به همين ترتيب سر راه گرفتن حر « 45 » بر امام حسين و مكابره و محاورهى ايشان و نعش تيرخوردهى روى اسب افتادهء وى كه پشت به سپاه خود كرده به يارى امام برخاسته برتبهء شهادت رسيده بود ، و نعش غرقه به خون شش ماهه كه پيكرهاش را ساخته تيرى سه شعبه از يك طرف گلويش رفته از طرف ديگرش سر بيرون نموده بود و نعش تير آجين حبيب و على اكبر با فرق شكافته كه ( به آن شكل ساخته ) شده شمشير تا پيشانيش فرو نشسته خود و اسبش غرق تير و سنان گرديده بود و حضرت عباس بىدست كه دستهايش برگشته در آستين مخفى شده از بازوان قلم شدهاش خون « جوهر قرمز » ميچكيد و پيكرش غرق تير ، دو تير نيز با پر در دو چشمانش نشسته مشك خالى از آبش را بدندان گرفته بود و دنبال آنها نعشهاى روى تخته نهاده ( پيكرههاى پنبهاى جوهر قرمزشدهى تير آجين گشته و كبوترهاى پابستهء بال و پر قرمز كرده به نشانهء كبوترى كه خبر شهدا را به مدينه براى فاطمهء صغرى برده بوده و دستهاى از نى آويخته و سرهاى بر سر نيزه و شتر برهنهء بدون جهاز حامل زين العابدين كه پاهاى امام هم از زير شكم او با زنجير بسته شده غلى نيز بر گردنش افكنده شده بود و قافلهى اسيران و بعد از همه اسب بىصاحب حسين ( ع ) ذو الجناح « 46 » و محمل شير ، كه يكى در جلد شير رفته كاه بر سر ميريخت و در آخر نيز دستهء مزقان چيانى ديگر و چند علامت كوچك و بزرگ
هامش
( 44 ) . يكهسوار ، تازنده .
( 45 ) . يكى از سرداران قشون ابن زياد كه مأمور سر راه گرفتن بر امام حسين ( ع ) گرديد ، در زمرهء طرفداران حضرت درآمده به يارىاش با ابن زياديان ميجنگند تا شهيد مىشود .
( 46 ) . اسب خاصه امام حسين در روز عاشورا .