تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
گرد ليمو ، يا كشك كه بعد از تريدكردن رويش پاشيده ميدادند ، يا ترشى مصرف مينمود و سپس بشقابى پر از گوشت و دنبه و چند سيب‌زمينى كه جدا پخته شده ، رويش دارچين و فلفل و گرد ليمو عمانى پاشيده شده بود بدرقه‌اش ميساختند كه اصل يخنى همين بشقاب گوشت و دنبه به حساب ميآمد ، چه غالب رغبتى به آبش نشان نميدادند . سالم‌تر و گرانتر از آبگوشت كه حداقل براى هر نفر بيش از پنجسير « 99 » گوشت در نظر گرفته ميشد ، در قيمت ( دو عباسى ) « 100 » تا دهشاهى مطابق قيمت يك دست چلوكباب ، براى آنها كه از آبگوشت خسته شده ، گوشت زياد و غذاى خاطر جمع ميخواستند ؛ همراه سخن زير كه درباره‌ى قوتش داشتند :
يَخنى و نان سنگك ، ترشى گرد ليمو * روى نديده نوره « 101 » ، پشت سفيد بىمو

امامزاده زيد

پائين چهارسو كوچك طرف غرب مدخل صحن امامزاده زيد بود ، امامزاده‌اى با شجره‌اى به اين ريشه : فرزند على ابن الحسين ( زين العابدين - امام سجاد ) ابن حسين ابن على - ابن ابيطالب ، با صحن و فضائى وسيع دلكش و حجرات و طاقنماهاى عالى در اطراف و درختانى خرم سالمند ، در مساحتى بيش از سى هزار متر مربع ، با گنبدى تخم‌مرغى شكل بسيار خوش ساخت و وزين از كاشىهاى معرق نفيس و بقعه و رواقى عارفانه‌ى زيبا كه در حال حاضر صحن آن به صورت مدرسه درآمده محوطه‌اى كوچك با درى از جانب بازار خياطها از آن باقى مىباشد . اگرچه مدفون در آن امامزادهء واجب التعظيمى با شجره و رواياتى محكم‌تر از امامزاده سيد ولى در قلب بازار ، يعنى دار المؤمنين بود ، اما دالان و حجرات و زواياى آن جز آن نبود
هامش
( 99 ) . 375 گرم . ( 100 ) . چهاردهم قران ( ريال ) . ( 101 ) . داروى زدايش مو .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 243 | جعفر شهرى باف