تخطي إلى المحتوى الرئيسي

طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 130

مساهمون:

ص١٣٠
يكى دو ماشين نمره يك و دو نداشتند اينها شانه‌ها و تيغ‌هاى متعدد و ماشين‌هاى گوناگون داشتند كه وسيلهء آنها موى پس گردن را از صفر به زلف بلند برسانند و اگر آنها هنگام اصلاح مانند نقالهاى كهنه‌كار با حرف‌هاى پرت و پلا آسمان و ريسمان را بهم بافته ، داستان‌سرائى و پرچانگى ميكردند ، اينها اصولا لب از لب نگشوده حرف نميزدند ، و اگر از سر و روى آنها چرك و كثافت بالا ميرفت ، اينان منزّهات و طيباتى بودند كه ميشد مثال گل بويشان كشيد و علاوه بر طراوت جوانى و حلاوت زيبائى و حركات دلربا هر صبح توسط استاد سر و روى و پيراهن و يقه حتى دندان و ناخنهاى آنها معاينه ميگرديد كه دندانهايشان كثيف نبوده تيزى ناخنهايشان پس گردن مشترى را كه با آن لنگ فرو مىبرند نخراشيده آزار نرساند ، تا آنجا كه ناخنها را پس از گرفتن سوهان كشيده لطيف نمايند ، الى آخر كه ريش درآمده‌هايشان هر صبح قبل از شروع به كار ريش خود را بتراشند و بىريش‌هايشان سرها را شانه زده ، عطر و ادكلن استعمال نمايند ، و از ممنوعات بود كه در صرف غذا سير و پياز و تره و ترب كه بدبو بود ، از آنجا كه دهان خود نزديك صورت مشترى ميآوردند مصرف ننمايند ، همچنين غدغن اكيد داشتند كه در ساعات كار استعمال سيگار و چپق و مثل آن نكرده و چنانچه بعد از ناهار مصرف كنند دهان را با حب ( سن سن ) كه بجوند خوشبو نمايند و هنگام ورود مشترى به او سلام و تعارف كرده موقع خروج تا دم در او را بدرقه كرده عقبش تعظيم بكنند . اين نيز مختصرى از ترتيب اصلاحهاى آنها بود كه شرح مىشود : قبل از ورود به بحث بايد متذكر شوم تا پيش از اين توالت كردن كه بزك كردن نام داشت در مرد از زمره معايب و ننگ و وقايح عظيم بشمار ميآمد كه جز رقاص‌ها و بچه رقاص‌ها به آن راضى نميشدند و با تشكيل همين سلمانىهاى جديد و نوع اصلاح‌هاى تازهء آنها بود كه ( توالت ) نيز از جمله شرايط اصلاح معلوم گرديد ، با ذكر اين محاسن و دانسته شدن اينكه ادكلن مانع جوش صورت و سوزش جاى تيغ مىشود و زهركش « 108 » مىباشد ، ادكلن در سلمانىها وارد گرديد و با تبليغ اينكه ( كرم ) صورت را نرم مىكند كرم به كار آمد و با فهميده شدن آنكه پودر منافذ جاى تيغ پوست را ميپوشاند و مانع ورود كثافت به پوست مىشود پودر مورد استعمال پيدا نمود ، كه براى مرتب واداشتن موهاى سر هم ( پماد ) « 109 » را خود
هامش
( 108 ) . ميكرب‌كش ، چه هنوز ميكرب و نام آن شناخته نشده بود . ( 109 ) . روغن سفت معطرى شبيه گريس كه با آن موهاى وحشى را رام كرده مرتب ميداشتند ، باسم پماد .
طهران قديم ( فارسى ) — صفحة 130 | جعفر شهرى باف