تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفينه سليمانى ( سفرنامه سفير ايران به سيام ) ( فارسى ) — صفحة 263

مساهمون:

ص٢٦٣
( تحريف كلمه خراسان ) ناميده مىشود و جزء معبد
Wat Sao Thong Thong
مىباشد . ( ص 241
( Nagel ; Encyclopedie du Voyage ; Thailand . Geneve . 1974

شمارهء 34

اين استراحتگاه‌هاى كنار رودخانه را تاشارد بشرح زير توصيف مىكند : اين بناهاى كوچك باوجوديكه در مدت يكهفته از حصير و نى ساخته ميشوند براى استراحت چيزى كم ندارند و همه شبيه بهم هستند . . . . پس از خروج از قايق و بالا رفتن از 6 يا 7 پله به يك دالان ميرسيم و در فاصله ده يا 12 قدم 2 سالن نسبتا بزرگ در دو طرف قرار گرفته كه عنوان آبدارخانه - آشپزخانه و اقامتگاه مستخدمين سفير به كار ميرود . دور تر 2 اطاق در دو طرف دالان يكى براى اقامت سفير و ديگرى عنوان نمازخانه قرار دارد و دالان به يك سالنى منتهى مىشود كه پرتغاليها آن را سالن تشريفات
( Sala da Presenca )
مىنامند . در سمت راست اين سالن سكوئى مفروش به قالى ايران بوده با يك آسمانه بزرگ از پارچه ابريشمى زربفت كه يك صندلى طلاكوب زير آن گذارده بودند . و . . . روبرو يك بوفه كه روى آن يك قالى طلائى اعلاى چين كشيده بودند و در وسط سالن هم يك ميز ناهارخورى بزرگ 60 نفرى قرار داشت . تمام اطاقها با طرز خوبى مبله شده بود و چون هواى اين كشور زياد گرم است در و ديوارها را با پارچه زيباى هندى پوشانده بودند و روى زمين هم حصيرى بسيار ريزباف انداخته شده بود . فرش اطاق سفير يك قالى بزرگ ايرانى بود و سقف آن را هم يك‌پارچه قيمتى كشيده بودند . ( تاشارد . كتاب ياد شده - فصل 4 ص 180 )

شمارهء 35

تاشارد مىنويسد : « پادشاه سيام دستور داده بود كه خانه باشكوهى براى پذيرائى سفير فرانسه بنا كنند ولى چون هنوز ساختمان آن تمام نشده بود و به علت ضيق وقت و خطر گذشتن موسم مناسب براى مراجعت امكان نداشت كه بيش از اين [ شرفيابى ] بتعويق افتد آقاى كنستانس [ فالكن ] شخصا زيباترين و راحت‌ترين خانه شهر را در نظر گرفت و آن را به يكى از مقامات عاليرتبه ايرانى الاصل تعلق داشت به طرز عالى مبله كرد » . « در طبقه اول دو اطاق بزرگ و در يك سطح يافت ميشد كه ديوارهاى آنها را با پرده‌هاى نقاشى شده بسيار زيبا و ظريف پوشانده بودند در اطاق اولى صندليهائى با مخمل آبى رنگ و در اطاق ديگر صندليهائى با مخمل قرمز و حاشيه‌هاى طلائى گذارده بودند . اطراف اطاق‌هاى سفير را پاراوانهاى ساخت ژاپن احاطه كرده بود ولى هيچ‌چيز به نظر ما زيباتر از
Divan
( ديوانخانه ) نبود . آن يك سالن بزرگى بود كه آن را گج‌برى كرده بودند و بوسيله حياط بزرگى از آپارتمانهاى ديگر جدا ميشد . آن را طورى ساخته بودند كه حتى در گرماى زياد هم
سفينه سليمانى ( سفرنامه سفير ايران به سيام ) ( فارسى ) — صفحة 263 | محمد ربيع بن محمد ابراهيم / عباس فاروقى