( 317 / 15 ) - عبارت قبل از كروشه در آخر صفحه است و كلمات « از خاندان وى منقطع . . . » در آغاز صفحه و ورق ديگر ظاهرا افتادگى دارد . براى آنكه مطلب گسيخته نشود چند سطر ميان دو قلاب را با استنباط و سليقهء خود بدان افزود .
( 317 / 21 ) - انا الّذى . . . ر . ك . ص 354 شرح احاديث .
( 318 / 11 ) - اين اشعار مولانا را هم در ديوان كبير نديدم .
( 318 / 24 ) - اين بيت از مثنوى است . ر . ك . ص 11 .
( 320 / 19 ) - شريعت و طريقت و حقيقت - شريعت عبارت است از امور دينى كه خداوند جهت بندگان تعيين فرموده ، براى انتظام امور معاش و معاد آنان . قشيرى گويد شريعت امر به التزام عبوديّت است . طريقت سيرتى است مختصّ به سالكان و راهروان به سوى حقّ ، مشتمل بر اعمال و رياضتها و عقايد مخصوص . شريعت در اصطلاح سالكان تزكيهء ظاهر است و طريقت تزكيهء باطن . و حقيقت ظهور ذات حقّ است بىحجاب تعيّنات و محو كثرات موهومه ؛ يا آخرين منزل سالك را از منازل سهگانه « حقيقت » گويند . خواجه عبد اللّه انصارى گويد : شريعت همه نفس باشد و اثبات بر قالب و هيكل و طريقت همه محو كلّى باشد و حقيقت همه حيرت باشد ، و بعضى گفتهاند :
طريقت بىشريعت راست نايد * حقيقت بىطريقت كى گشايد
شريعت در نماز و روزه بودن * طريقت در جهاد اندر فزودن
حقيقت روى در دلدار كردن * نظر اندر جمال يار كردن
براى اطلاع بيشتر ر . ش . فرهنگ اصطلاحات عرفا تأليف دكتر سجّادى و لغتنامه و مآخذ ديگرى كه در آنجا ذكر شده .
( 320 / 21 ) - تا نيفتد بر تو . . . ر . ك . منطق الطّير عطّار ص 94 .
( 321 / 10 ) - از گلستان وصل . . . ديوان خاقانى ص 647 .
( 321 / 15 ) - آنكه روزى . . . ر . ك . مثنوى مولوى ص 322 .
( 321 / 21 ) - فلاسفه و دهرى . . . فلاسفه ج فيلسوف - دوستدار حكمت . گروهى كه با قوّهء عقل و استدلال منطقى پى به حقايق برند . و مراد از فلاسفه گروهى هستند كه عقايد دينى و اصول فكرى آنان بر اساس علم فلسفه نهاده شده و اينان در نشناختن عالم و معرفت بارى تعالى با اهل دين اختلافها دارند ؛ از آن جمله معتقد به حدوث عالم نيستند