كارها و سنّتهاى آنان نيز حديث خوانده مىشود . اين حكايت نيز در نصيحتنامه شاهى ديده نشد و اگر در آن كتاب آمده جزء سقطات مىباشد ( ر . ك . مقدمه نصيحتنامه شاهى ) .
( 312 / 2 ) - بنده همان به . . . ر . ك . ديوان كبير غزل 994 .
( 312 / 9 ) - صاحب تعرّف آورده است . . . اين مطالب چنان كه مؤلّف گفته از شرح تعرّف 3 / 146 نقل به معنى شده . گاه مؤلف احاديث و اشعارى نيز بدان افزوده است .
آنچه ميان دو قلّاب است در متن نسخه نيست و ظاهرا از قلم كاتب افتاده از روى شرح تعرّف اصلاح شد .
( 312 / 18 ) - كه شايد رابعه از سفيان بديد . . . اين سفيان بنابه استنباط آقاى دكتر يوسفى ( لطائف 411 ) سفيان بن عيينه است ( 107 - 198 ه ) كه مردى دانشمند و حافظ بود نه سفيان بن سعيد بن مسروق ثورى ( 97 - 161 ه ) . چه سفيان ثورى خود مردى زاهد و پارسا بود و بعيد است كه مورد چنين عتابى از سوى رابعه قرار گرفته باشد . و آنگاه نگاهى به دوران زندگانى آنها نيز مؤيّد اين حدس است . مؤلّف اين مطلب را نيز از شرح تعرّف گرفته است . ( در تذكرة الاولياء 1 / 75 به گفت و شنيدى ميان رابعه و سفيان اشاره شده ولى آن را سفيان ثورى نوشته است ) .
( 313 / 4 ) - اين مطلب نيز در شرح تعرّف 3 / 146 نقل شده .
( 313 / 10 ) - اذا اتّصل الرّضا . . . اين قول سهل بن عبد اللّه در شرح تعرّف 3 / 146 و مصباح ص 400 نيز عينا نقل شده .
( 313 / 21 ) - ما چو ناييم و نوا . . . ر . ك . مثنوى ص 17 .
( 314 / 16 ) - در تأليف اين مطالب مؤلّف به شرح تعرّف نظر داشته است ، و غالب آنها در قشيريه و احياء ( باب رضا ) نيز منقول است .
( 315 / 20 ) - نيك و بد . . . اين شعر از مؤلّف است . در ديوان حلّاج مصراع دوم را به غلط با مصراع بيتى ديگر آورده و چنين نقل كرده است . خطر باديه مردانه دو سه روز بكش كآنچه دلبر . . . الخ .
( 316 / 2 ) - ناخوش او . . . ر . ك . مثنوى مولوى ص 47 .
( 316 / 13 ) - اشعار از مولاناست ، ر . ك . ديوان كبير غزل 1139 .
ينبوع الأسرار في نصايح الأبرار ( فارسى ) — صفحة 407
مساهمون: كمال الدين حسين بن حسن خوارزمي
ص٤٠٧