باب هفتم در فوائد ارشاد و مرشد و عمل كردن به موجب علم
قال اللّه تعالى :
« هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ إِنْ كانُوا مِنْ قَبْلُ لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ »
« 1 » و قال عليه السّلام : « اكرموا العلماء فانّهم ورثة الأنبياء من اكرمهم فقد اكرم اللّه . » و عن انس رضى اللّه عنه قال : « قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم ، اتّبعوا العلماء فانّهم سرج الدّنيا و مصابيح الآخرة » و قال عليه السّلام « من عمل بما علم اورثه اللّه علم ما لا يعلم . » بدان كه طالبان جناب حضرت ذو الجلال و متوجّهان قبلهء اقبال و سالكان طريق حقّ و جويندگان قرب پادشاه مطلق را از مقتدايى كامل و از مرشدى و اصل و راهنمايى واقف از آفات راه و پيشوايى از مراحل اين « راه آگاه » چاره نيست ، تا به راهنمايى و ارشاد او طريق حقّ و حقيقت را بپويند و از باديهء گمراهى و ضلال رهايى جويند و براى اين مقصود حضرت معبود انبيا و رسل را مبعوث كرد و آنان را در ميان بندگان فرستاد تا به هدايت آنان قيام نمايند . . . [ چون نوبت به ابراهيم خليل ، عليه سلام اللّه الملك الجليل ، رسيد حق ، تعالى ، به موجب آيهء شريفهء
« إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً »
او را به رهبرى و ارشاد خلق مأمور و مبعوث كرد و او براى آنكه اين سمت ] « 2 » 317 / 15 از خاندان وى منقطع نشود خواست كه در اين امّت مسلمه ، رسول از اولاد او باشد و ايشان را به دين اسلام دعوت كند و علم و حكمت بياموزد و طريقهء تسويهء باطن و تزكيهء نفس تعليم كند . كما قال تعالى حكاية عنهما :
« رَبَّنا وَ ابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِكَ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُزَكِّيهِمْ . »
« 3 » و از حضرت الهى نيز جواب در رسيد كه :
« أُجِيبَتْ دَعْوَتُكُما »
آن رسول در امّت امّيّين ، حبيب ربّ العالمين محمّد امين خواهد بود كه ملّت او را تا انقطاع عالم انقراض نخواهد بود و لهذا خواجه ، عليه السّلام ، فرمود كه : « انا [ الّذى ] « 4 » دعاه ابى « 5 » ابراهيم و بشّرنى عيسى و رؤيا امّى . » 317 / 21 يعنى
هامش
( 1 ) . جمعه ( 6 / 2 ) .
( 2 ) . تصحيح قياسى ، عبارات ميان قلاب در نسخه نيست . ر . ك : حواشى .
( 3 ) . بقره ( 2 / 129 ) .
( 4 ) . اين كلمه در نسخه نيست . ر . ك : حواشى .
( 5 ) . نسخه : الى .