عزّت هر نظر مرحمت او را كرام كاتبين در ديوان اعمال او ثواب حجّ و عمره بنويسند و اگر روزى هزار بار نظر مرحمت كند ثواب هزار حجّ و عمره يابد « 1 » 281 / 2 و سعيد بن مسيّب روايت مىكند 281 / 3 از حضرت خواجه ، عليه السّلام ، كه فرمود كه هر كه در حق پدر و مادر نيكوكارى كند هرگز به بدكارى نميرد .
وهب منبّه مىگويد : ما را به روايت چنين رسيده است كه حضرت بارى ، عمّت الطافه ، عزير پيغامبر 281 / 6 را ، عليه السّلام ، فرمود كه جانب پدر و مادر نگاهدار و طريقهء برّ والدين فرومگذار كه هركه اين شيوه ورزد و اين طريقه وظيفهء خود سازد من از او راضى گردم و هرگاه كه از او راضى باشم بركت دهم و چون بركت ارزانى دارم آن كس را چندان عمر [ دهم ] كه چهار طبقه از نسل خود ببيند . و در بعضى كتب بارى ، تعالى ، آمده است كه : هركه در وى چهار خصلت باشد من او را به بهشت درآرم و رحمت خود بر او نثار كنم : يكى آنكه يتيمى را به پناه خود درآورد . و دوم آنكه بر ضعيفى رحمت آرد . سيم آنكه رفق و لطف از مملوك دريغ ندارد . و چهارم آنكه حقّ پدر و مادر بگزارد .
ديگر در روايت آمده است 281 / 13 كه مردى به حضرت رسول ، عليه السّلام ، آمد و گفت :
پدر و مادر من پير گشتهاند همچنانكه مرا در خردى تعهّد مىكردند حال من به تعهّد ايشان قيام مىنمايم حقّ ايشان گزارده باشم يا نى ؟ خواجه ، عليه السّلام ، فرمود : نى ، از آنكه ايشان تعهّد مىكردند و در تربيت زحمت مىبردند و به نياز از حضرت بىنياز دوام بقاى تو مىطلبيدند ، و تو اگرچه تعهّد ايشان مىكنى امّا طول حيات ايشان نمىخواهى تا زودتر از مئونت خلاص يا بى .
آوردهاند كه مردى به حضرت رسول ، عليه السّلام ، از پدر و مادر خود شكايت كرد كه مال من بىرضاى من مىستاند . رسول ، عليه السّلام ، پدر او را طلبيد ديد كه پيرى بر عصا تكيه كرده آمد . حضرت خواجه ، عليه السّلام ، از او سؤال كرد . گفت : يا رسول اللّه اين فرزند من ضعيف بود و من قوى و او فقير بود و من غنى و هر تصرّفى كه در مال من مىكرد منع نمىكردم ، امروز من ضعيف گشتهام و او قوى ، من فقير شدهام و او غنى و به اندكى از مال خود بخيلى مىنمايد . رسول ، عليه السّلام ، بگريست و گفت : اگر سنگ و كلوخ غصّهء اين بشنود از قصّهء او بگريد . بعد از آن پسر را گفت : « انت و مالك لابيك 281 / 25 »
هامش
( 1 ) . ر . ك : حواشى .