ترك حرام كند ، از دوزخ نجات يابد ، و هر كه ترك شبهت كند به بهشت رسد و هر كه ترك زيادتى كند به خداى رسد » . و گفت : « بدين حديث نتوان رسيد به مردى ، هر كه در اين حديث رسيد ، از اينجا خلاص نتوان يافت به مردى » . و گفت : « آن آرايش كه گاهگاه به مردم درآيد ، بىسببى از اطلاع حق بود كه متجلى شود روح را » . و گفت : « اگر بنده مطيع خداوند بود در جملهء عمر مگر نفسى ، و او را در حظيرهء قدس فرودآرند چون حسرات آن نفس بر او كشف كنند ، آن بهشت بر وى دوزخ گردد ؛ و اگر در جملهء عمر طاعت نچشيده بود مگر نفسى ، اگر او را در دوزخ كنند و كشف گردانند بر او اين يك نفس ، آتش فروميرد و دوزخ بر او بهشت شود » . و گفت : « هر كه حاضر است اگر سرّ خويش اختيار كند بدان مطالبت كنند و اگر غايب است كه اختيار كند ، نپرسند » .
و گفت : « اگر عقوبت كند اظهار قدرت بود و اگر بيامرزد اظهار رحمت بود و همهكس بيش نرسد » . و گفت : « غربت آن نيست كه برادران ، يوسف را به درمى چند بفروختند .
غريب آن مدبر است كه آخرت را به دنيا فروشد » . و گفت : « بايد كه هر كه اين آيت بشنود :
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً
- الآية - به جان درباختن بخيلى نكند » . و گفت : « ايّاك نعبد تو را نگاه داشتن شريعت است و ايّاك نستعين امر به حقيقت است » . و گفت : « چون حق - تعالى تنهاى شما را بخريده است به بهشت ، به ديگرى مفروشيد كه بيع درست نباشد و اگر باشد سود نكند » . و گفت : « سه رتبت است :
سؤال و دعا و ثنا ، سؤال آن را كه دنيا خواهد ، دعا آن را كه عقبى خواهد ، ثناء آن را كه مولى خواهد » . و گفت : « مراتب سخاوت سه قسم است : سخاوت وجود و ايثار . هر كه حق را بر نفس خود برگزيند صاحب سخاوت است و هر كه حق را بر دل خود برگزيند صاحب جود است و هر كه حق را بر جان خود برگزيند صاحب ايثار است » . و گفت : « هر كه از حق خاموش گردد ديوى بود گنگ » . و گفت : « بر شما باد كه حذر كنيد از صحبت سلاطين ، كه ايشان را رأى