اند در زمين و حجّت خدااند بر بندگان ، و به بركت ايشان بلا از خلق منقطع گردد » . و گفت : « درويشى كه از دنيا احتراز كرده است - اگر چه هيچ عمل از اعمال فضايل نمىكند يكذرّه از او فاضلتر از متعبّدان مجتهد » . و گفت : « هرگز منصفتر از دنيا نديدم كه تا او را خدمت كنى ، تو را خدمت كند ، و چون ترك گيرى ، او نيز [ تو را ] ترك كند » . و گفت : « زيرك نيست كسى الّا اين طايفه كه همه سوختهاند به سبب زندگى خويش و به سبب آن كه يافتهاند » .
و وفات او به طور سينا بود و هم آنجا دفن كردند . رحمة اللّه عليه .
68 ذكر ابو على جوزجانى ، رحمة اللّه عليه
آن عمدهء اوليا ، آن زبدهء اصفيا ، آن مقبول با همّت ، آن مخصوص با كرامت ، آن شيخ پنهانى ، ابو على جوزجانى - رحمة اللّه عليه - از كبار مشايخ و از جوانمردان طريقت بود ، و در مجاهده با كمال ؛ و او را تصانيف است در معاملات ، معتبر و مشهور ؛ و كلماتى مقبول و مذكور ؛ و مريد حكيم ترمذى بود . و [ سخن اوست كه ] گفت : « قرارگاه خلق ميان غفلت است ، و اعتماد ايشان بر ظنّ و تهمت ؛ و نزديك ايشان چنان است كه كردارشان بر حقيقت است و سخنشان بر اسرار مكاشفت » .
و گفت : « سه چيز از عقد توحيد است : خوف و رجا و محبّت ؛ زيادتى خوف از ترك گناه است به سبب وعيد ديدن ؛ و زيادتى رجا از عمل صالح بود به سبب وعده ديدن ؛ و زيادتى محبّت از بسيارى ذكر بود به سبب منّت ديدن . پس خايف هيچ نياسايد از هرب ، و راجى هيچ نياسايد از طرب ، و محبّ هيچ نياسايد از ذكر محبوب . پس خوف نارى منوّر است ، و رجا نورى منوّر ، و محبّت نور الانوار » .
و گفت : « از علامت سعادت آن بود كه بر بنده گزارد طاعت آسان بود و موافقت كردن سنّت در افعال بر او دشوار نبود و محبّ اهل صلاح بود و با برادران نيكوخوى بود و در راه خداى چيزى بذل تواند كرد و به كار مسلمانان قيام تواند نمود و مراعات اوقات
خويش تواند كرد » .