تخطي إلى المحتوى الرئيسي

جامع الحكمتين ( فارسى ) — صفحة 312

مساهمون:

ص٣١٢
ايا مُقدّرِ تقدير و مُبدِع الاشياء * بحقّ حرمت و آزرمِ احمد مختار
كه مر مرا و مر آن را كه علم دين طلبد * ز چنگ محنت برهانمان ، ايا غفّار
و هر كه بد كند او با كسى كه بد نكند * بلعنتش كن يا ربّ و زو بر آر دمار
( 354 ) شناختن كه جاهلان مردگان‌اند ، و هر كه از جهل بعلم رسد او بر مثال ( مرده‌اى ) باشد كه زنده كنندش ، و دانستن كه نور بحقيقت ايمان است - و شبهت « 1 » و ظلمات بىخلاف جهالت « 2 » و ضلالتست - از سمات متابعان خاندان رسول است عليه السّلام و على اهل بيته الطاهرين سلامه و بركاته ، و از قول خداست كه همىگويد : قوله
« أَ وَ مَنْ كانَ مَيْتاً فَأَحْيَيْناهُ وَ جَعَلْنا لَهُ نُوراً يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها ؟ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْكافِرِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ، »
« 3 » همىگويد بر سبيل سؤال كه « چه گويند كه آن كس كه مرده بود ما او را زنده كرديم ، و مر او را روشنائى داديم كه بدان روشنائى اندر « 4 » مردمان همىروند « 5 » ، چون آن كس است كه او به مثل اندر ( تار ) يكيهاست كز آن بيرون نيايد ؟ چنين آراسته كردند مر كافران را كارهاء ايشان ( را ) . » ( 355 ) اندرين آيت پيداست كه مؤمنان زندگانند ، و اندر ميان خلق
هامش
( 1 ) است و شبهت : كه شبهت استA( 2 ) جهالت : جهالA( 3 ) سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 122 ( 4 ) اندر : اندA( 5 ) روند : رودA
جامع الحكمتين ( فارسى ) — صفحة 312 | ناصر خسرو