چه « 1 » هركس « 2 » كه ( از ) امثال و اكفاء اويند « 3 » - از امرا و سلاطين - بموجب « 4 » دنيا كار كردست ، مگر او « 5 » كز دنيا و اقبال روزگار و مساعدت مساعد فلكى و به باطن ملكى و طاعت رعايا و ملك ميراثى و ملك جلالى و انقياد خيل و حشم « 6 » و خدم باكتساب « 7 » نام نيكو و اقتناء « 8 » محامد بسنده « 9 » كردست ، و اعتماد بر اعتقاد درست خويش دارد اندر دين ، و التجا بفضل خداى سبحانه كردست « 10 » اندر استبداد ، بر دست گرفتن افسار « 11 » روزگار ، و تخليص « 12 » مر اهل اضطرار را از نوايب چرخ دوّار « 13 » .
( 359 ) و اين بيتهاء « 14 » مخلصانه كه خود گفته است ، ازو « 15 » مر عقلا را بر اعتقاد پاك او ( گواه است . ) و اين بيتها اينست .
شعر شمس الدين الاعالى ابو المعالى :
مشو تا توانى سوى بندگان * همى تا خداوند باشد بجاى !
كه فريادرس نيست اندر جهان * بهر سختيى « 16 » بنده را جز خداى .
( 360 ) هر خردمندى « 17 » كه مرين « 18 » كتاب را ببيند ، اندرين اقاويل كه ما بحكايت « 19 » اندر جواب هر سؤالى « 20 » از حكماء فلسفه « 21 » ياد كرديم ، و سپس « 22 » از آن
هامش
( 1 ) چه : برA( 2 ) كس : كسىA( 3 ) اويند از : او بيذارA( 4 ) بموجب : واجبA( 5 ) او :
به دوA( 6 ) حشم : جشمA( 7 ) باكتساب : باكتسابA( 8 ) و اقتناء : و ؟ ؟ ؟ افنابA( 9 ) بسنده :
بسندA( 10 ) كردست : كرديستA( 11 ) افسار : اخرA( 12 ) و تخليص : و متحصA( 13 ) دوار :
دقارA( 14 ) بيتها : نامهاA( 15 ) ازو : كه ازوA( 16 ) سختيى : سختىA( 17 ) هر خردمندى :
از اينجا تا بيابان كتاب ، درRص 582 س 11 و ص 583 آمده
( 18 ) مرينA: اينR( 19 ) كه ما بحكايتA: درRكلمات نسخهء اصل محو شده است
( 20 ) اندر جواب هر سؤالىA: و مر جواب هر سؤالى راR( 21 ) فلسفهA: فلا 3 ف هR( 22 ) و سپس . . . تأويلىA: و سپس از آن شرح رمزهاء تأويلىR