بر يكديگر به زمان پيشى و سپسى باشد ، چنانك خداى گفت : قوله
« وَ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ . »
« 1 » و مر عالم دين را رسول آسمان است ، و وصىّ او زمين عالم دين است ، و باران از آسمان بدين زمين كتاب مبارك قرآن كريم « 2 » است ، و نبات بر زمين بدين باران ازين آسمان ، مؤمناناند .
و دليل بر آنك قرآن كريم بمنزلت آب بارانست ، قول خدايست كه مر باران را آب منزل مبارك گفت بدين آيت : قوله
« وَ نَزَّلْنا
« 3 »
مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَّ الْحَصِيدِ . »
« 4 » و كتاب خويش را نيز منزل و مبارك گفت بدين آيت :
قوله
« وَ هذا كِتابٌ أَنْزَلْناهُ مُبارَكٌ فَاتَّبِعُوهُ وَ اتَّقُوا لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ . »
« 5 »
( 304 ) و چون مر اين هر دو را منزل مبارك گفت و آن يكى از آسمان فرود آمده بود ، و اين ديگر نيز از آسمان آمده بود ، درست شد « 6 » كه باران « 7 » كتاب خداى محمّد مصطفى - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم « 8 » - بود و چو آسمان و آب مبارك پديد آمد - كه جز آن ( آسمان ) و اين ( آب ) است - پديد آمد كه زمين اين آب و اين آسمان نيز جزين زمينست « 9 » ، و آن زمين وصىّ رسول است كه اين آب برو فرود آمد و شرح اين آب او كرد ، چنانك شرح آب باران دنيايى ( و ) پديد آوردن نباتهاى دنيا ، زمين دنيايى « 10 » كرد .
( 305 ) و نيز ظاهر شد كه نباتهاى دينى مؤمنان « 11 » و عقلا و عبّاد خداىاند ،
هامش
( 1 ) سورهء 51 ( الذاريات ) آيهء 49
( 2 ) قرآن كريم : از كريمAرجوع بسطر بعد شود
( 3 ) و نزلنا : و انزلناA( 4 ) سورهء 50 ( ق ) آيهء 9
( 5 ) سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 156
( 6 ) درست شد : در شدAرجوع بصفحهء 200 سطر 15 و صفحهء 202 سطر 18 شود
( 7 ) باران : آسمانAرجوع بسطر 3 - 6 همين صفحه شود
( 8 ) و آله و سلم : و سلم و آلهA( 9 ) زمينست : امينستA( 10 ) دنيايى ( دو بار ) : دنياى ( دو بار )A( 11 ) مؤمنان : بمؤمنانA