گرد آورد « 1 » مر « 2 » پرى را با مردم ، و همى دليل شود اين لفظ بر آنك پرى از مردمست ، چو همىگويد « اى مردمان ! من پيغامبر خدايم سوى شما هر دو » يعنى مردم و پرى ، قوله
« قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ ! إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعاً . »
« 3 » و نيز اندر سورهء الرّحمن بر سبيل عتاب سى و يك جاى همىگويد « اى مردمان و پريان ! بكدام نعمتهاء خداىتان « 4 » همى مر پيغامبر را دروغ زن كنيد ؟ » قوله
« فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ »
« 5 » . پس بدين آيتها درست شد كه رسول هم سوى مردم و هم سوى پريان رسول بود .
( 144 ) و واجب است دانستن كه مردم به دو فرقتاند « 6 » اندر عالم دين :
يك فرقت پريان ، ديگر آدمى « 7 » . و پريان ( دو فرقت ) اند ، كه هر كه از ايشان بر طاعت بماند ، فرشته بيرون شود ازين عالم ؛ و هر كه از طاعت بازگردد ، ديو بيرون شود ازين عالم . و معروفست ميان عامّه كه پرى نيكو روى است ، و ديو زشت روى است « 8 » . و چو زشتى ديو به معصيت است ، واجبست كه نيكوئى پرى بطاعت است . و اين نيكوئى و زشتى به اعتقاد « 9 » است ، كه آن صورت نفسانى است نه جسمانى . و پريان از مردمان « 10 » پنهاناند سوى عامّه ، و نام پرى بتازى « جنّ » است « 11 » ، و جنّ پوشيده باشد . پس پديد آمد كز امّت « 12 » رسول گروهى پنهاناند ، و گروهى آشكارااند « 13 » ، و آنها « 14 » كه پنهاناند فرشتگاناند بحدّ قوّت :
هامش
( 1 ) گرد آوردR: گراندA( 2 ) مرA: -R( 3 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 157
( 4 ) تانR: ؟ ؟ ؟ اى ( ؟ )A( 5 ) سورهء 55 ( الرحمن ) آيهء 12 و جز آن
( 6 ) به دو فرقتاندA:
بر دو فرقتستR( 7 ) يك فرقت پريان ديگر آدمىA: يك فرقت پريانند و يك فرقت مردمانR( 8 ) زشت روى استA: زشتستR( 9 ) به اعتقادA: اعتقادR( 10 ) مردمانR: مردمA( 11 ) جن استA: مر جن استR( 12 ) كز امتA: كه امتR( 13 ) آشكارااندR: آشكاراA( 14 ) و آنهاR: و آنانA