كه ايشان فرشتگان ديدنى و ناشنودنىاند - از آن « 1 » فرشتگان ابداعيست . و غرض الهى از تقدير اين فرشتگان خلقى ديدنى « 2 » تحصيل فرشتگان بقوّت است از مردم . و مرين فرشتگان بقوّت « 3 » را رسول و وصىّ او بفعل آرند ، بميانجى كتاب و شريعت . و چنانك ستارگان « 4 » - كه فرشتگان ديدنىاند - ميانجياناند ميان « 5 » آن فرشتگان ابداعى - كه بفعل فرشتگان ( اند ) - و ميان مردمان - كه بقوّت فرشتگاناند « 6 » - از بهر پديد آوردن ايشان « 7 » ، انبيا و اوصيا و امامان نيز ميانجيانند ميان فرشتگان « 8 » بقوّت - كه مردماناند - و ميان فرشتگان « 9 » بفعل - كآن أوّلى و ابداعىاند ، « 10 » - تا « 11 » مر اينها را بميانجى كتاب و شريعت بفعل فرشته كنند .
و هر كه مر فرشتهء بقوّت را بفعل تواند آوردن ، او بمنزلت فرشتگى رسيده باشد ، و او خليفت خدا باشد اندر زمين ، چنانك همىگويد : قوله
« وَ لَوْ نَشاءُ لَجَعَلْنا مِنْكُمْ مَلائِكَةً فِي الْأَرْضِ يَخْلُفُونَ »
« 12 » . بدين سبب بود كه خداى ما را بفرمود « 13 » - پس از « 14 » ايمان به دو سبحانه - گرويدن بفرشتگان « 15 » او و بكتابهاى او « 16 » و بپيغامبران او ، چنانك گفت : قوله
« وَ الْمُؤْمِنُونَ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَ مَلائِكَتِهِ وَ كُتُبِهِ وَ رُسُلِهِ . »
« 17 »
( 142 ) و خداى تعالى از آفريدگان خويش دو گروه را ياد كرد « 18 » كه « از [
b
44 ] بهر پرستش خويش آفريدم . » يكى جنّ را گفت كه آن را بپارسى
هامش
( 1 ) از آنR: زانA( 2 ) ديدنىA: و ديدنىR( 3 ) است . . . به قوت راR: -A( 4 ) ستارگانR: بستارگانA( 5 ) ميانR: -A( 6 ) و ميان مردماناند . . .A: -R( 7 ) ايشانR: -A( 8 ) فرشتگانR: اين مر فرشتگانA( 9 ) و ميان فرشتگانR: -A( 10 ) و ابداعىاندA: و ابداعندR( 11 ) تاR: ياA( 12 ) سورهء 43 ( الزخرف ) آيهء 60
( 13 ) بفرمودA: فرمودR( 14 ) پس ازA: پيش ازR( 15 ) بفرشتگانA: و بفرشتگانR( 16 ) و بكتابهاى اوA: بكتبهاى اوR( 17 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 285
( 18 ) ياد كرد كهR: گفتA