تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير قرآن صفى على شاه — صفحة 796

مساهمون:

ص٧٩٦
وعده‌اش كرده شده ( 18 ) بدرستى كه اين پنديست پس هر كه خواهد فرا گيرد بسوى پروردگارش راهى ( 19 )
هل مرا با اهل تكذيب و ستم * كه خداوندان مالند و نعم
مهلت ايشان را ده اندر مهلتى * هم تو را هست از تكافى نوبتى
بند و غلها نزد ما اندوخته * هستشان هم آتشى افروخته
خوردنيها بسكه گيرد در گلو * نه برون آيد شود نى هم فرو
هم عذابى بس شديد و دردناك * باشد ايشان را مهيا در هلاك
اندر آن روزى كه اندر زلزله * آيد اين ارض از وقوع هايله
كوه‌ها چون تل ريك از هر كجا * خود پراكنده شود جنبد ز جا
ما فرستاديم خود سوى شما * اين پيمبر را امام و پيشوا
تا در اعمال شما باشد گواه * در قيامت بر ثواب و بر گناه
هم چنان كه خود فرستاديم هم * سوى فرعون آن رسول محترم
گشت پس فرعون عاصى بر رسول * دعوت موسى نكرد ايچ او قبول
پس گرفتيمش بغرق اندر به نيل * كان بسى بد سخت و بد اخذا وبيل
پس چسان خود را نگاه اى مشركان * مىبداريد از عذابى آن چنان
گر بمانيد اينچنين در كفر خويش * از چنان روزى كه آن باشد بپيش
كودكان را پير گرداند همه * از نهيب و هول و حزن و واهمه
گردد آن روز آسمان بشكافته * با چنان عظمى كه در خود يافته
وعدهء حق گردد آن كرده شده * در وقوع آن نيست شكى كامده
باشد اين آيات پندى هر كه خواست * پس بقرب حق بگيرد راه راست

[ سوره المزمل ( 73 ) : آيه 20 ]

إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنى مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَ نِصْفَهُ وَ ثُلُثَهُ وَ طائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَ اللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ فَتابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَنْ سَيَكُونُ مِنْكُمْ مَرْضى وَ آخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ وَ آخَرُونَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَؤُا ما تَيَسَّرَ مِنْهُ وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِكُمْ مِنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْراً وَ أَعْظَمَ أَجْراً وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 20 ) بدرستى كه پروردگار تو ميداند كه تو برميخيزى كمتر از دو ثلث شب و نصفش و ثلثش و گروهى از آنان كه با تواند و خدا اندازه مىكند شب و روز را دانست اينكه ضبط نتوانند آن را پس در گذراند از شما پس بخوانيد آنچه ميسر شود از قرآن دانست اينكه خواهند شد از شما بيماران و ديگران سير خواهند كرد در زمين كه بجويند از فضل خدا و ديگران كارزار خواهند در راه خدا پس بخوانيد آنچه ميسر شود از آن و برپا داريد نماز را و بدهيد زكات را و وام دهيد خدا را وامى نيكو و آنچه پيش ميفرستيد براى خودتان از خوبى مىيابيد آن را نزد خدا آن بهتر است و عظيم‌تر از راه پاداش و آمرزش خواهيد از خدا بدرستى كه خدا آمرزنده مهربانست ( 20 )
ربّ تو داند كه برخيزى تو شب * كمترين از چار دانك اى منتخب
همچنين در نصف و هم ثلثى دليل * وانكسان كه با تواند از روى ميل
حق كند اندازهء ليل و نهار * كس نداند آن به غير از كردگار
هم بداند آنكه نتوانيد هيچ * برشمرد آن وقتها را در بسيج
بر شما پس گشت حق بر عفو باز * ترك آن را داد رخصت از جواز
پس بخوانيد آنچه سهلست از كلام * يعنى از قرآن گذاريد آن قيام
در عوض يعنى بهر وقتى ز شب * خود شما خوانيد قرآن بىتعب
هم ز مرضاتان بود آگه تمام * كه ندارند استطاعت بر قيام
وز شما باشند هم با اختيار * كه روند اندر زمين بر اتجار
ميكنند از فضل حق روزى طلب * ميكشند اندر سفر رنج و تعب
قوم ديگر در ره حق كارزار * ميكنند از جدّ و جهد بىشمار
پس بخوانيد آنچه از روى نياز * باشد از قرآن ميسر در نماز
هم به پا داريد از واجب صلوة * هم دهيد از مال بر مسكين زكات
قرض بدهيد از و لا چون خواست او * بر خدا ز انفاق و صدقات نكو
آنچه بفرستيد پيش از بهر خويش * از نكويى نزد حق يابيد بيش
بهتر از آن كه فرستيد از قفا * بعد موت اعنى كنند از چه وفا
اجرش اندر نزد حق و اعظم‌تر است * هفتصد بدهد عوض از هر چه هست
هم ز وى خواهيد آمرزش بجان * زانكه حق باشد غفور و مهربان
تفسير قرآن صفى على شاه — صفحة 796 | محمد حسن بن محمد باقر صفى عليشاه