ايمان آوردند نظر كنيد بما تا اقتباس نمائيم از نور شما گفته شد كه برگرديد بقفاتان پس بجويند نورى پس كشيده شد ميانشان ديوارى كه مر او راست درى كه باطنش در آنست رحمت و ظاهرش از پيش آنست عذاب ( 13 )
ندا كنند ايشان را كه آيا نبوديم با شما گويند آرى و ليكن شما فريفتيد شما خودهاتان را و انتظار برديد و شك آورديد و فريب داد شما را فريب دهنده آرزوها تا آمد امر خدا و فريب داد شما را به خدا فريب دهنده ( 14 )
پس آن روز گرفته نشود از شما فدايى و نه از آنان كه كافر شدند جايگاه شماست آتش آن اوليست بشما و بد است آن بازگشت ( 15 )
آيا نرسيد وقت مر آنان را كه ايمان آوردند كه مايل است دلهاشان براى ذكر خدا و آنچه نازل شد از حق و نباشد چون كسانى كه داده شدند كتاب را از پيش پس دراز شد بر ايشان زمان پس سخت دلهاشان و بسيارى از ايشان فاسقانند ( 16 )
اندر آن روزى كه بينى بر صراط * مؤمنات و مؤمنين را ز انبساط
نور ايشان پيش روى و دست راست * ميرودشان با شتاب از هر كجاست
گويد ايشان را فرشته از خدا * مژده امروز است جنت بر شما
كه رود مر جويها از زير آن * وين بود فوزى بزرگ و جاودان
وان منافق پيشگان از مرد و زن * مؤمنانرا مىبگويند آن زمن
انظرونا نقتبس من نور كم * زانكه ما بر تيرگى هستيم سم
گفته ايشان را شود گرديد باز * در جهان وز روشنى گيريد ساز
پس جدارى بينشان گردد زده * در بطون او را درى بر فايده
و اندر او رحمت ز بهر مؤمنان * كاندر آيند اوست در جنب جنان
وز برون آن دو دريا بيحساب * جنب دوزخ هم ز نزد آن عذاب
مؤمنانرا مىبخوانند از وجع * با شما آيا نه ما بوديم مع
مؤمنان گويند آرى آن زمن * ليك افكنديد خود را در فتن
نفسهاى خويشتن را از نفاق * اندر افكنديد در رنج و شقاق
مىكشيديد انتظار از هر زمان * بر مصائب بر رسول و مؤمنين
در نبوت شك نموديد از رسول * آرزوتان كرد مغرور از فصول
تا كه آمد امر حق بر قبض روح * يا كه بر تعذيبتان با اين شروح
دادتان ديو فريبنده فريب * بر خدا كاو بخشد از رحمت نصيب
پس گرفته فديه امروز از شما * مىنگردد هم ز كفار دغا
جاى ايشان و شما در آتش است * وين شما را پس سزاوار و خوشست
در خور آمد بر شما بئس المصير * بد بود در بازگشت بد اسير
نامد آيا وقت آنكه مؤمنان * قلبشان خاشع شود بر ذكر هان
نرم گردد ترسد از ذكر خدا * قلبهاى رفته از غفلت ز جا
كرده نازل آنچه را از قول حق * يعنى اين قرآن با نظم و نسق
لا يكونوا كالذين اوتوا الكتاب * پيش از اين يعنى يهود پر عتاب
پس بر ايشان چون زمان آمد دراز * سخت شد دلهاى ايشان در مجاز
اكثرى گشتند ز ايشان فاسقون * ز امر حق رفتند از غفلت برون
[ سوره الحديد ( 57 ) : آيات 17 تا 19 ]
اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 17 ) إِنَّ الْمُصَّدِّقِينَ وَ الْمُصَّدِّقاتِ وَ أَقْرَضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً يُضاعَفُ لَهُمْ وَ لَهُمْ أَجْرٌ كَرِيمٌ ( 18 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ وَ الشُّهَداءُ عِنْدَ رَبِّهِمْ لَهُمْ أَجْرُهُمْ وَ نُورُهُمْ وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ ( 19 )
بدانيد بدرستى كه خدا زنده ميگرداند زمين را بعد از موت آن بتحقيق بيان كرديم براى شما آيتها را باشد كه شما دريابيد بعقل ( 17 )
بدرستى كه مردانى كه صدقه دادند و زنانى كه صدقه دادند و وام دادند خدا را وامى نيكو زياده كرده مىشود براى ايشان و آنها راست پاداشى سودمند ( 18 )
و آنان كه ايمان آوردند به خدا