[ سوره الجاثية ( 45 ) : آيات 33 تا 37 ]
وَ بَدا لَهُمْ سَيِّئاتُ ما عَمِلُوا وَ حاقَ بِهِمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 33 ) وَ قِيلَ الْيَوْمَ نَنْساكُمْ كَما نَسِيتُمْ لِقاءَ يَوْمِكُمْ هذا وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ ( 34 ) ذلِكُمْ بِأَنَّكُمُ اتَّخَذْتُمْ آياتِ اللَّهِ هُزُواً وَ غَرَّتْكُمُ الْحَياةُ الدُّنْيا فَالْيَوْمَ لا يُخْرَجُونَ مِنْها وَ لا هُمْ يُسْتَعْتَبُونَ ( 35 ) فَلِلَّهِ الْحَمْدُ رَبِّ السَّماواتِ وَ رَبِّ الْأَرْضِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( 36 ) وَ لَهُ الْكِبْرِياءُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 37 )
و ظاهر شد مر ايشان را بديهاى آنچه كردند و احاطه كرد بايشان آنچه بودند به آن استهزا ميكردند ( 33 )
و گفته شود كه امروز فرو ميگذاريم شما را هم چنان كه فرو گذاشتيد ملاقات روزتان اينروز و جاى شما آتش است و نباشد مر شما را هيچ يارىكنندگان ( 34 )
آن باينست كه شما گرفتيد آيتهاى خدا را استهزا و فريفت شما را زندگانى دنيا پس امروز بيرون آورده نميشوند از آن و نه از ايشان قبول عذر شود ( 35 )
پس مر خدا راست ستايش پروردگار آسمانها و پروردگار زمين پروردگار جهانيان ( 36 )
و مر او راست بزرگوارى در آسمانها و زمين و اوست غالب درست كار ( 37 )
ظاهر ايشان را شود در حالشان * آنچه هست از سيّئات اعمالشان
هم فرود آيد بايشان ز آزمون * امر ما كانوا به يستهزءون
گفته گردد ما بريم از يادتان * چون شما از يادمان برديد هان
ديدن اين روز را يعنى به ياد * هيچ ناورديد از فسق و فساد
رفته از ياديد پس امروز هم * باز هشته يعنى اندر درد و غم
جايتان در آتش است و بر شما * نيست يارى يا مددكارى بجا
اين بران باشد كه بگرفتيد هزو * آية اللَّه را ز نخوت كلّ و جزو
مر شما را كرده بر خود شيفته * زندگى اين جهان و افريفته
پس در آن روز آن كسان ز آتش برون * مىنيايند از و لا يستعتبون
حمد پس حقر است رب العالمين * آفريننده سماوات و زمين
كرده ايجاد اين زمين و آسمان * جزء و كل و وحش و طير و انس و جان
هست او را كبرايى و جلال * در زمين و آسمان فى كل حال
غالبست او بر هر آن شيئى كه هست * بس مدبّر بر هر آن عالى و پست
مىكند تدبير اشيا بر نظام * يا بحكمت داده بر ملك انتظام
كبريايى مر ورا زيبنده است * هم بعظمت ذات او پاينده است
عظمتش پاينده و ملكش عظيم * غالب اندر امر و در خلق او حكيم
سورة الأحقاف
[ سوره الأحقاف ( 46 ) : آيات 1 تا 8 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
حم ( 1 ) تَنْزِيلُ الْكِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ( 2 ) ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما إِلاَّ بِالْحَقِّ وَ أَجَلٍ مُسَمًّى وَ الَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ ( 3 ) قُلْ أَ رَأَيْتُمْ ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَرُونِي ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ أَمْ لَهُمْ شِرْكٌ فِي السَّماواتِ ائْتُونِي بِكِتابٍ مِنْ قَبْلِ هذا أَوْ أَثارَةٍ مِنْ عِلْمٍ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ ( 4 )
وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ يَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ مَنْ لا يَسْتَجِيبُ لَهُ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ وَ هُمْ عَنْ دُعائِهِمْ غافِلُونَ ( 5 ) وَ إِذا حُشِرَ النَّاسُ كانُوا لَهُمْ أَعْداءً وَ كانُوا بِعِبادَتِهِمْ كافِرِينَ ( 6 ) وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ هذا سِحْرٌ مُبِينٌ ( 7 ) أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئاً هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِيضُونَ فِيهِ كَفى بِهِ شَهِيداً بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ ( 8 )
بنام خداوند بخشايندهء مهربان
فرو فرستادن كتابست از خداى عزيز درست كار ( 2 )
نيافريديم آسمانها و زمين را و آنچه ميان آن دوتاست مگر به حق و مدتى نام برده شده و آنان كه كافر شدند از آنچه بيم كرده شدند اعراضكنندگان ( 3 )
بگو خبر دهيد از آنچه ميخوانيد از جز خدا بنمائيد مرا كه چه چيز آفريدند از زمين يا مر ايشانراست شركتى در آسمانها بياريد مرا كتابى پيش از اين يا بازمانده از دانش اگر هستيد راستگويان ( 4 )
و كيست گمراهتر از آنكه ميخواند از جز خدا آن را كه اجابت نميكند مر او را