آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است همه از اوست بدرستى كه در آن هر آينه آيتهاست براى جمعى كه انديشه كنند ( 13 )
بگو از براى آنان كه گرويدند كه عفو كنند مر آنان را كه اميد نميدارند روزهاى خدا را تا جزا دهد گروهى را بسبب آنچه بودند كسب ميكردند ( 14 )
كسى كه كرد كار شايسته را پس براى نفس اوست و كسى كه بد كرد پس بر آنست پس بسوى پروردگارتان باز گردانيده ميشويد ( 15 )
رهنمايىراست اين قرآن تمام * نگرويد آن كو بر اين روشن كلام
يا بهر آيت كه هست از كردگار * هستشان زجرى و رنجى بيشمار
رجز باشد سخت رنجى دردناك * در جزاى شرك و ظلم اندر هلاك
آن خدايى كه شما را رام كرد * بحر و اينسان بر شما اكرام كرد
گشت جارى فلكها با امر او * اندران باشيد تا خود رزق جو
مىشود از فضل او دريا نورد * مر سپاس آريد از فضلى كه كرد
رام فرمود آنچه در ارض و سماست * مر شما را بهر نفع اين برملاست
در سماوات آفتاب و ماه را * رام كرد از بهر روزى خواه را
در زمين از كوه و دريا و دواب * رام فرمودى ز بهر اكتساب
از سما يا قصد روح روشن است * كان شما را رام در ارض تنست
وز زمين ارض طبيعت شد مراد * كان شما را هست اندر انقياد
ان فى ذلك لايات لقوم * بهر اهل فكر در هر وقت و يوم
جمله اين آيات باشد در سبيل * بر وجود صانع دانا دليل
مؤمنانرا گو كنيد از انتقام * عفو ايشان را ز قول و فعل خام
يعنى آنان را كه از كفر و لجاج * با مسلمانان نمايند احتجاج
تا هم ايشان بگذرند از انتقام * نرم گفتن نرمى آرد در كلام
آن كسان كه نيست ايشان را طمع * اندر ايام خدا بر ما وقع
روزها يعنى كه حق بر مشركان * كرده انزال عذاب اندر جهان
تا دهد پاداش حق اندر حساب * بر هر آنچه كرده هر كس اكتساب
هر كند كارى نكو پس بهر اوست * مر جزاى فعل نيك از خيرجوست
وانكه بد كرد آن سزاى فعل بد * باشد او را وز كننده نيست رد
پس بسوى حق شما راجع شويد * كشتهء خود هر چه باشد بدرويد
[ سوره الجاثية ( 45 ) : آيات 16 تا 21 ]
وَ لَقَدْ آتَيْنا بَنِي إِسْرائِيلَ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ( 16 ) وَ آتَيْناهُمْ بَيِّناتٍ مِنَ الْأَمْرِ فَمَا اخْتَلَفُوا إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ ( 17 ) ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْها وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَ الَّذِينَ لا يَعْلَمُونَ ( 18 ) إِنَّهُمْ لَنْ يُغْنُوا عَنْكَ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ بَعْضُهُمْ أَوْلِياءُ بَعْضٍ وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُتَّقِينَ ( 19 ) هذا بَصائِرُ لِلنَّاسِ وَ هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ ( 20 )
أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَواءً مَحْياهُمْ وَ مَماتُهُمْ ساءَ ما يَحْكُمُونَ ( 21 )
و بتحقيق داديم بنى اسرائيل را كتاب و حكومت و نبوت و روزى داديمشان از پاكيزهها و افزونى داديم ايشان را بر جهانيان ( 16 )
و داديم ايشان را بينههايى از امر پس اختلاف نكردند مگر بعد از آنكه آمد ايشان را دانش از راه ستم ميانشان بدرستى كه پروردگار تو حكم مىكند ميانشان روز قيامت در آنچه بودند در آن اختلاف ميكردند ( 17 )
پس گردانيديم ترا بر طريقه از امر دين پس پيروى كن آن را و پيروى مكن خواهشهاى آنان را كه نميدانند ( 18 )
بدرستى كه ايشان هرگز كفايت نميكنند از تو از خدا چيزى را و بدرستى كه ستمكاران بعضى ايشانند دوستان بعضى و خداست دوست پرهيزكاران ( 19 )
اينست دليلهاى بينشبخش از براى مردمان و هدايت و رحمت از براى گروهى كه يقين ميكنند ( 20 )
آيا پنداشتند آنان كه كسب كردند بديها را كه گردانيديم ايشان را مانند آنها كه گرويدند و كردند كارهاى شايسته يكسانست زندگيشان و مردگيشان بد است آنچه حكم ميكنند ( 21 )