پس بگردانند روى از مشركان * از اجابت دعوتت را بالعيان
پس نبفرستادهايم اندر ظهور * ما بر ايشانت نگهبان در امور
بر تو نبود اى پيمبر جز بلاغ * از قبول و ردشان ميجو فراغ
چون چشانيم آدمى را ما ز خود * رحمتى خوشنود گردد بى ز حد
ور بد ايشان را رسد كم يا كه بيش * دستهاشان زانچه بفرستاده پيش
پس بود انسان در آن دم ناسپاس * ياد نارد خير پيش آن ناشناس
شاهى ارض و سما باشد ز حق * آفريند خواهد آنچه از ما خلق
هر كرا خواهد ببخشد دختر او * يا پسر چون كرد اراده ديگر او
جفت بخشد يا كه دختر يا پسر * هم بهر بطنى خلاف يكدگر
هم بگرداند عقيم آن را كه خواست * اوست دانا و توانا خود براست
مىنشايد آدمى را در بنا * اينكه تا گويد سخن با وى خدا
جز بوحى اعنى كه از راه نهان * يا بالقا يا بالهام است آن
يا سخن ميگويد از پشت حجاب * كه سخنگو نيست مرئى در خطاب
يا رسولى را فرستد از ملك * تا سخن گويد بشر را بى ز شك
تا كند القا كلام ذو العطاء * بر وى از رخصت به حكم ما يشاء
اوست برتر زانكه آيد در بصر * بل سخن گويد بحكمت با بشر
كه كلام از او رسد بيواسطه * كه ملك باشد سبب در رابطه
وحى كرديم اينچنين بر انبيا * وحى شد قرآن بسويت ز امر ما
روح قرآن را بدان گفت از جهات * كه قلوب مرده زان يابد حيات
يا مراد از روح باشد جبرئيل * آن امين وحى خلاق جليل
تو نبودى پيش از وحى اى عزيز * اينكه تا دانى بود قرآن چه چيز
اين نبى ما كنت تدرى ما الكتاب * هم نه از دعوت بايمان و اياب
ليك گردانديم آن را روشنى * تا كه بنمائيم ره با ايمنى
هر كرا از بندهگان خواهيم خود * ره به آن نورش نمائيم از رشد
تو به راه راست ميخانى بفرض * راه حق كاو را سماواتست و ارض
مىبدانيد اينكه جمله سوى حق * باز گردد كارهاى ما خلق
سورة الزّخرف
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 1 تا 8 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
حم ( 1 ) وَ الْكِتابِ الْمُبِينِ ( 2 ) إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ( 3 ) وَ إِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ ( 4 )
أَ فَنَضْرِبُ عَنْكُمُ الذِّكْرَ صَفْحاً أَنْ كُنْتُمْ قَوْماً مُسْرِفِينَ ( 5 ) وَ كَمْ أَرْسَلْنا مِنْ نَبِيٍّ فِي الْأَوَّلِينَ ( 6 ) وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ نَبِيٍّ إِلاَّ كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 7 ) فَأَهْلَكْنا أَشَدَّ مِنْهُمْ بَطْشاً وَ مَضى مَثَلُ الْأَوَّلِينَ ( 8 )
بنام خداوند بخشاينده مهربان
قسم به حق كتاب روشن ( 2 )
بدرستى كه ما گردانيديم آن را قرآنى عربى باشد كه شما دريابيد بعقل ( 3 )
و بدرستى كه آن در اصل كتاب نزد ما هر آينه بلند مرتبه با حكم است ( 4 )
آيا پس بگردانيم از شما ذكر را باعراض از بهر آنكه هستيد گروهى اسرافكاران ( 5 )
و بسيار فرستاديم از پيغمبرى در پيشينيان ( 6 )
و نمىآمد ايشان را هيچ پيغمبرى مگر كه بودند به آن استهزا ميكردند ( 7 )
پس هلاك كرديم سختتر از ايشان را در قوت و گذشت داستان پيشينيان ( 8 )
بعدبسم اللَّه رحمن الرحيم * مىخورد سوگند حق بر حا و ميم
آن حقيقت يعنى اندر انجلا * كاولش حقست و آخر مصطفى
يا قسم بر اسمهاى احسن است * كابتدايش حا و ميم اين ابين است
هم به قرآن مبين مستطاب * يعنى اين آيات و اين روشن كتاب
كه بيان كرديم بر لفظ عرب * تا شما يابيد شايد در طلب
هست در ام الكتاب او نزد ما * بس بزرگ و محكم از نقص و خطا
يا كه اندر لوح محفوظ مبين * هست احكامش بحكمت بس متين
ما شما را وازنيم آيا از آن * دورتان سازيم يعنى زين بيان
چون شما هستيد قومى كه ز حد * رفته بيرونيد و رهتان گشته سد
اى بسا كز جنس آن پيغمبران * ما فرستاديم در پيشينيان
نامد ايشان را رسولى بهر پند * جز كه ميكردند بر وى ريشخند
پس تبه كرديمشان بر وجه بد * در توانايى بدند ايشان اشد
قصهء پيشينيان بگذشته بس * اندر اين قرآن بهر جا پيش و پس
[ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 9 تا 15 ]
وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ لَيَقُولُنَّ خَلَقَهُنَّ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ ( 9 ) الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ مَهْداً وَ جَعَلَ لَكُمْ فِيها سُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ( 10 ) وَ الَّذِي نَزَّلَ مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ فَأَنْشَرْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ تُخْرَجُونَ ( 11 ) وَ الَّذِي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها وَ جَعَلَ لَكُمْ مِنَ الْفُلْكِ وَ الْأَنْعامِ ما تَرْكَبُونَ ( 12 ) لِتَسْتَوُوا عَلى ظُهُورِهِ ثُمَّ تَذْكُرُوا نِعْمَةَ رَبِّكُمْ إِذَا اسْتَوَيْتُمْ عَلَيْهِ وَ تَقُولُوا سُبْحانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنا هذا وَ ما كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ ( 13 )
وَ إِنَّا إِلى رَبِّنا لَمُنْقَلِبُونَ ( 14 ) وَ جَعَلُوا لَهُ مِنْ عِبادِهِ جُزْءاً إِنَّ الْإِنْسانَ لَكَفُورٌ مُبِينٌ ( 15 )
و هر آينه اگر بپرسى از ايشان كه كه آفريد آسمانها و زمين را هر آينه خواهند گفت البته آفريد آنها را خداى غالب دانا ( 9 )
آنكه گردانيد براى شما