ايشانند كافران ( 7 )
بدرستى كه آنها كه گرويدند و كردند كارهاى شايسته مر ايشانراست پاداشى بىمنّت ( 8 )
بگوى آيا شما هر آينه كافر ميشويد به آنكه آفريد زمين را در دو روز و ميگردانيد مر او را همتايان آنست پروردگار جهانيان ( 9 )
آن حقيقت كاحمد است اندر ظهور * موج اول باشد از درياى نور
جلوهگر گشت از مقام اقدمى * در صفات و در لباس آدمى
زين اشارت رفت اندر حا و ميم * در نزول از حق رحمن الرحيم
يعنى از بخشندگار مهربان * يافت تنزيل اين كتاب حق نشان
فصلت آياته يعنى نكو * يافته تفصيل آيتهاى او
هست قرآنى بتازى در بيان * بهر قومى كه بدانند اين زبان
يا بدانند از نشان معرفت * نكته آيات را از هر جهت
اين كتابى كه بشير است و نذير * مؤمنان و منكران را ناگزير
مژده ده مر مؤمنان را در بهشت * كافران را بيم ده بر جاى زشت
فاعرض اكثرهم فهم لا يسمعون * وان بشارت را نيابند از درون
هستمان گفتند دلها در غلاف * زانچه خوانيمان سوى آن بيخلاف
هم بود سنگينى اندر گوشمان * آنچه خوانى نشنويم ايچ آن بيان
هست بين ما و بين تو حجاب * پرده چون باشد چه خوانى بر شتاب
پس عمل ميكن تو بر آئين خويش * زانكه ما باشيم هم عامل بكيش
گو جز اين نبود كه من باشم بشر * چون شما در شكل و طبع و خواب و خور
هم نباشد دعوتم از عقل دور * تا طبايع را بود از آن نفور
وحى سوى من شود نبود جز اين * كه بود معبود ما واحد يقين
س نمائيد استقامت سوى وى * مغفرت خواهيد هم زو پى بپى
ويل باشد مشركين را نى نجات * كان كسان ندهند از ضنت زكات
اعظمست اندر رذايل اين صفت * نيستشان ايمان بروز آخرت
اين صفت از بخل زايد در وجود * مشركين را بود اكثر بذل و جود
اختصاصش پس ز بهر مشركين * خود ز ترك تزكيت باشد يقين
قول تهليل ار بود از مدركى * بىتأمل نفس را سازد زكى
چون زكات مال كز روى وجوب * پاك سازد مالها را از عيوب
همچنين توحيد بارى چون زكات * پاك سازد نفس را از ترهات
لا إله الا اللَّه ار گويى يكى * نفس مغشوشت شود پاك و زكى
مينمودند اهل شرك اطعام حاج * ليك نى بر مؤمنان در احتياج
وانكسان كاوردهاند ايمان به حق * كردهاند اعمال نيكو بر نسق
اجرشان باشد بدون منتى * يا بدون انقطاع از نوبتى
نگرويد آيا شما ميگو بقوم * آنكه را خلق زمين كرد او دو يوم
وان دو يوم است امر و قول اندر نظر * هم دگر يوم قضا يوم قدر
صورتست و ماده يا قصد از آن * اندر اين دو شكل ارض آمد عيان
اولست اجزاى ارضيه تمام * صورت نوعيه ثانى ز انتظام
بهر او همتاه و اشباه آوريد * اوست رب العالمين كاين آفريد
[ سوره فصلت ( 41 ) : آيات 10 تا 14 ]
وَ جَعَلَ فِيها رَواسِيَ مِنْ فَوْقِها وَ بارَكَ فِيها وَ قَدَّرَ فِيها أَقْواتَها فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَواءً لِلسَّائِلِينَ ( 10 ) ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِيَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِيا طَوْعاً أَوْ كَرْهاً قالَتا أَتَيْنا طائِعِينَ ( 11 ) فَقَضاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ فِي يَوْمَيْنِ وَ أَوْحى فِي كُلِّ سَماءٍ أَمْرَها وَ زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنْيا بِمَصابِيحَ وَ حِفْظاً ذلِكَ تَقْدِيرُ الْعَزِيزِ الْعَلِيمِ ( 12 ) فَإِنْ أَعْرَضُوا فَقُلْ أَنْذَرْتُكُمْ صاعِقَةً مِثْلَ صاعِقَةِ عادٍ وَ ثَمُودَ ( 13 ) إِذْ جاءَتْهُمُ الرُّسُلُ مِنْ بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ قالُوا لَوْ شاءَ رَبُّنا لَأَنْزَلَ مَلائِكَةً فَإِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ ( 14 )
و گردانيد در آن كوههاى استوار از بالاى آن و بركت داد در آن و تقرير كرد در آن خوردنيهاى آن را در چهار روز مساوى براى خواهندگان ( 10 )
پس پرداخت به آسمان و آن بود دودى پس گفت مر آن را و مر زمين را كه بيائيد خواه يا ناخواه گفتند آمديم فرمان برداران ( 11 )
پس قرار داد آنها را هفت آسمان در دو روز و وحى كرد در هر آسمان كاران را و آراسته كرديم آسمان دنيا را بچراغها و محافظتى اينست قرارداد خداى غالب دانا ( 12 )
پس اگر روى گردانيدند پس بگوئيم دادم شما را صاعقه مثل صاعقه عاد و ثمود ( 13 )
هنگامى كه آمد ايشان را رسولان از ميان دستهاشان و از پس سرشان كه نپرستيد مگر خدا را گفتند اگر خواسته بود پروردگار ما فرستاده بود ملائكه را پس بدرستى كه ما به آنچه فرستاده شديد به آن كافرانيم ( 14 )