بر شما در رزق قادر نيستند * پس ز حق جوييد رزق بىگزند
و اعبدوه و اشكروا يعنى كنيد * زو پرستش زو سپاس از عقل و ديد
سوى او خواهيد گشتن جمله باز * نك بشكر نعمتش گيريد ساز
در رسالت ور شما تكذيب من * ميكنيد اين بوده اندر هر زمن
از امم كردند تكذيب رسل * پيش از اين هم در تمام جزء و كل
قوم در تكذيبشان در جهر و سرّ * جز قليلى هر زمان بودى مصر
بر فرستاده و رسول كردگار * مىنباشد جز بلاغى آشكار
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 19 تا 24 ]
أَ وَ لَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ إِنَّ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ( 19 ) قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانْظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنْشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 20 ) يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ يَرْحَمُ مَنْ يَشاءُ وَ إِلَيْهِ تُقْلَبُونَ ( 21 ) وَ ما أَنْتُمْ بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي السَّماءِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصِيرٍ ( 22 ) وَ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ وَ لِقائِهِ أُولئِكَ يَئِسُوا مِنْ رَحْمَتِي وَ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 23 )
فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنْجاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 24 )
آيا نديدند كه چگونه مىآفريند خدا خلق را پس اعاده مىكند آن را بدرستى كه آن بر خدا آسانست ( 19 )
بگو سير كنيد در زمين پس بنگريد كه چگونه آفريد خلق را پس خدا پديد مىآرد پديد آوردن باز پسين بدرستى كه خدا بر همه چيز تواناست ( 20 )
عذاب مىكند آن را كه ميخواهد و رحمت مىكند آن را كه ميخواهد و بسوى او برگردانيده ميشويد ( 21 )
و نيستيد شما عاجزكنندگان در زمين و نه در آسمان و نيست مر شما را از غير خدا هيچ ياورى و نه يارىدهنده ( 22 )
و آنان كه كافر شدند بآيتهاى خدا و رسيدن بجزاى او آن گروه نوميد شدند از رحمت من و آن گروه مر ايشانراست عذابى دردناك ( 23 )
پس نبود جواب قومش مگر آنكه گفتند بكشيد او را يا بسوزانيدش پس رهانيد او را خدا از آتش بدرستى كه در آن هر آينه آيتهاست براى گروهى كه ميگروند ( 24 )
مىنديديد ايچ آيا كه چسان * ابتدا حق كرد در خلق جهان
پس مر او را باز گرداند دگر * وين بس آسانست بر ربّ البشر
گفت ابراهيم كه گفته به من * حقتعالى گو بخلق از مرد و زن
سير از فكرت كنيد اندر زمين * پس نكو بينيد از چشم يقين
خلق را تا او چگونه آفريد * آورد پس نشئه ديگر پديد
چون توانا باشد او بر كل شىء * قابل شىء نيست نكند آنچه وى
مىكند آن را كه ميخواهد عذاب * هم كند رحم ار كه خواهد بيحساب
هم بحكمش باز گرديده شويد * بر فعال خود جزا ديده شويد
هم شما عاجز كنندهء ربتان * نيستيد اندر زمين و آسمان
از عذابش تا كنيد اعنى فرار * با قضا نتوان نمودن گير و دار
هم شما را نيست از غير خداى * دوستى و ياورى در دو سراى
و انكسان كايشان بآيات خدا * نگروند و بر لقايش در جزا
آن گروهند از نشان حكمتم * نااميد از بخشش و از رحمتم
هست ايشان را عذاب اندر جحيم * آن عذاب دردناك بس اليم
پس نبود او را جواب از آن گروه * جز كه گفتند اقتلوه أو حرقوه
پس نجاتش حق ز آتش داد و اين * آيتى بد بهر قوم مؤمنين
[ سوره العنكبوت ( 29 ) : آيات 25 تا 30 ]
وَ قالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْثاناً مَوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ثُمَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُمْ بِبَعْضٍ وَ يَلْعَنُ بَعْضُكُمْ بَعْضاً وَ مَأْواكُمُ النَّارُ وَ ما لَكُمْ مِنْ ناصِرِينَ ( 25 ) فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ وَ قالَ إِنِّي مُهاجِرٌ إِلى رَبِّي إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 26 ) وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ جَعَلْنا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَ الْكِتابَ وَ آتَيْناهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيا وَ إِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ( 27 ) وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفاحِشَةَ ما سَبَقَكُمْ بِها مِنْ أَحَدٍ مِنَ الْعالَمِينَ ( 28 ) أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِي نادِيكُمُ الْمُنْكَرَ فَما كانَ جَوابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَنْ قالُوا ائْتِنا بِعَذابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( 29 )
قالَ رَبِّ انْصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ ( 30 )
و گفت جز اين نيست فرا گيريد از غير خدا بتانى را دوستى ميانتان در زندگانى دنيا پس روز قيامت انكار خواهيد كرد برخى از شما برخى را و لعنت خواهد كرد بعضيتان بعضى را و جايگاهتان آتش است و نباشد مر شما را هيچ يارى كنندگان ( 25 )
پس گرويد مر او را لوط و گفت بدرستى كه من هجرتكنندهام بسوى پروردگارم بدرستى كه اوست غالب درست كار ( 26 )
و بخشيديم مر او را اسحق و يعقوب و گردانيديم در فرزندان او پيغمبرى و كتاب را و داديم او را مزدش در دنيا و بدرستى كه او در آخرت هر آينه از شايستگانست ( 27 )