و آنان كه ميگويند پروردگار ما ببخش ما را از جفتهامان و فرزندانمان آسايش چشمها و بگردان ما را براى پرهيزگاران پيشوا ( 74 )
آنها جزا داده ميشوند درجه بلند بسبب آنچه صبر كردند و رسانيده ميشوند در آن دعاى خير و سلام را ( 75 )
جاودانيان در آن خوبست از راه آرامگاه و مقام ( 76 )
بگو چه كند و چه وزن و قدر نهد شما را پروردگارم اگر نباشد دعاى شما پس بتحقيق تكذيب كرديد پس به زودى مىشود لازم ( 77 )
وانكه توبه كرد و شد بستوده كار * پس بگردد باز سوى كردگار
بازگشتى باشدش او بس نكو * بر جزاى توبهاى كاورد او
وان كسان كه بر گواهى دروغ * حاضر ايشان مينكردند از فروغ
چون كه بر لغو آن جماعت بگذرند * حاصل از مرّوا كراما مىبرند
بگذرند اعنى بدانسان كه كريم * بگذرد بر جمع ار زال لئيم
وان كسان كه ياد كرده چون شوند * مر بآيتهاى ربّ از روى پند
لم يخروني فتند اعنى برو * همچو كوران و كران در جستجو
وانكه ميگويند اى پروردگار * از زنان ما را ببخش اولاد و يار
تا بود آن روشنى چشم ما * سازمان بر متّقين هم پيشوا
آن گره پاداش داده ميشوند * غرفه را از صبر چون آن سو روند
يعنى از پاداش صبر اندر سرشت * غرفهها يابند عالى در بهشت
هم عطا داده شوند ايشان تمام * سوى جنّت بر تحيّت بر سلام
جاودانند اندران نيكو غرف * از مقرّ و از مقام اندر شرف
كو نهد ربّم چه وزنى بر شما * گر نباشد طاعت او يا دعا
يعنى ار او را بنپرستند باز * نيست قدرى هم چنان در امتياز
پس شما كرديد تكذيب از گزند * بر شما كرديم آنچه از دين پسند
زود پس باشد كه گردد در جزا * آن ملازم يا كه لازم بر شما
سورة الشّعراء
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 1 تا 9 ]
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
طسم ( 1 ) تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ ( 2 ) لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلاَّ يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ( 3 ) إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ ( 4 )
وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمنِ مُحْدَثٍ إِلاَّ كانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ( 5 ) فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبؤُا ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ ( 6 ) أَ وَ لَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ( 7 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 8 ) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 9 )
بنام خداى بخشندهء مهربان
اين آيتهاى كتاب واضح كننده است ( 2 )
شايد كه تو باشى هلاك كننده خودت را از بهر آنكه نشوند مؤمنان ( 3 )
اگر خواهيم فرو فرستيم بر ايشان از آسمان آيتى پس گردد گردنهاشان مر آن را خضوعكنندگان ( 4 )
و نمىآيد ايشان را هيچ ذكرى از خداى بخشنده نو پديد آورده شده مگر آنكه باشند از آن روى گردانندگان ( 5 )
پس بتحقيق تكذيب نمودند پس زود باشد كه بيايد ايشان را اخبار آنچه بودند به آن استهزا ميكردند ( 6 )
آيا نديدند بسوى زمين كه چندان رويانيديم در آن از هر صنفى ( جفتى ) نيكو ( 7 )
بدرستى كه در آن هر آينه آيتى است و نباشد اكثرشان گروندگان ( 8 )
و بدرستى كه پروردگار تو هر آينه اوست غالب مهربان ( 9 )