خانههاى خواهرانتان يا خانههاى عموهاتان يا خانههاى عمههاتان يا خانههاى خالوهاتان يا خانههاى خالههاتان يا آنچه مالك شديد كليدهاى آن را يا دوستانتان نيست بر شما گناهى كه بخوريد با هم يا جدا جدا پس چون داخل شويد در خانهها پس سلام كنيد بر خودهاتان سلام كردنى از نزد خدا با بركت پاكيزه همچنين بيان مىكند خدا براى شما آيتها را باشد كه شما دريابيد بعقل ( 61 )
نيست بر مرضى و هم بر كور و لنگ * جرم و نه بر نفسهاشان بيدرنگ
كه خوريد از خانههاى خود طعام * يا بيوتى كامد از نسبت تمام
چون سراهاى پدرها و امهات * وانكه ز اخوانست و اخوات از ثقات
هم بيوت عمّ و هم عمات خويش * همچنين خالات و خال مهر كيش
يا بيوت آنكه مالك گشتهايد * بر خزاينشان و زان سر رشتهايد
زين بود قصد از وكيلان و اوليا * كارسازان امين با و لا
هم بيوت آن كسان كاندر طريق * با شما باشند در يارى صديق
خواهى از يارى اگر وقتى درم * گويد او خواهى تو چند از بيش و كم
نيست يار از وى دگر چيزى مخواه * و اهل او را كت هلد روزى به راه
يار آن باشد كه مال خود تمام * از تو داند چون كه پيش آيد مقام
اين بود كم ور شود پيدا تو هم * سهل دان جان ريزيش تا در قدم
ندهى ار جان يار مهرانديش را * بس خسيسى كن ملامت خويش را
يار داند قدر يار مهربان * جو ز عاشق پيشهء اسرار آن
عشق گويد از ره آيد چون كه دوست * جان و سر لايق نه بر تقديم اوست
شرح آن در قوهء تقرير نيست * اينزمان جز نوبت تفسير نيست
بر شما نبود گناهى گر طعام * جمع و پر كنده خوريد اندر مقام
چون در آئيد اندر آن بيت و مقام * پس شما بر خود كنيد آن دم سلام
يعنى آن همدين و همكيشان خويش * كه چو نفس واحديد از روى كيش
مر درودى ثابت از نزد خدا * طيب و نيك و مبارك با ندا
حق چنين سازد بيان آيات خويش * خود نمائيد ار تعلق نزد كيش
[ سوره النور ( 24 ) : آيات 62 تا 64 ]
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِذا كانُوا مَعَهُ عَلى أَمْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَ اسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 62 ) لا تَجْعَلُوا دُعاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِواذاً فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ أَنْ تُصِيبَهُمْ فِتْنَةٌ أَوْ يُصِيبَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ( 63 ) أَلا إِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قَدْ يَعْلَمُ ما أَنْتُمْ عَلَيْهِ وَ يَوْمَ يُرْجَعُونَ إِلَيْهِ فَيُنَبِّئُهُمْ بِما عَمِلُوا وَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 64 )
جز اين نيست كه مؤمنان آنانند كه گرويدند به خدا و رسولش و چون باشند با او بر كارى جمع آورنده نميروند تا وقتى كه دستورى خواهند از او بدرستى كه آنان كه دستورى خواهند از تو آن گروه آنانند كه ميگروند به خدا و رسولش پس چون دستورى خواهند از تو براى بعضى كارهاشان پس دستورى ده مر آن را كه خواهى از ايشان و آمرزش خواه براى ايشان از خدا بدرستى كه خدا آمرزنده مهربانست ( 62 )
مگردانيد خواندن رسول را ميانتان چون خواندن برخى از شما برخى را بحقيقت ميداند خدا آنان را كه ميروند آهسته آهسته از شما از راه پناه گرفتن پس بايد باز رسند آنان كه مخالفت ميورزند از فرمانش كه برسد ايشان را بلائى يا برسد ايشان را عذابى دردناك ( 63 )
آگاه باشيد بدرستى كه مر خدا راست آنچه در آسمانها و زمين است بحقيقت ميداند آنچه را شما برانيد و روزى كه برگردانيده ميشوند بسوى او پس خبر ميدهد ايشان را به آنچه كردند و خدا به همه چيزى داناست ( 64 )