بر خدا و بر رسولش تا كند * بين ايشان حكم از شرع و سند
شد سمعنا و اطعنا گفتشان * رستگارند آن گروه اندر نشان
هر كه او طاعت نمايد از خدا * وز رسولش ترسد از حق در جزا
هم بپرهيزد ز خشم ذو الجلال * رستگارند آن گروه در كل حال
چون رسيد اين آيت از حق بد دلان * بهر دفع تهمت از خود در عيان
گفت باللّه گر دهد فرمان رسول * بگذريم از مال و جان اندر قبول
پس پى تكذيبشان آمد فرود * اين چنين آيت ز خلاق ودود
[ سوره النور ( 24 ) : آيات 53 تا 55 ]
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ أَمَرْتَهُمْ لَيَخْرُجُنَّ قُلْ لا تُقْسِمُوا طاعَةٌ مَعْرُوفَةٌ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ ( 53 ) قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَإِنَّما عَلَيْهِ ما حُمِّلَ وَ عَلَيْكُمْ ما حُمِّلْتُمْ وَ إِنْ تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَ ما عَلَى الرَّسُولِ إِلاَّ الْبَلاغُ الْمُبِينُ ( 54 ) وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَيَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِي الْأَرْضِ كَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَيُمَكِّنَنَّ لَهُمْ دِينَهُمُ الَّذِي ارْتَضى لَهُمْ وَ لَيُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً يَعْبُدُونَنِي لا يُشْرِكُونَ بِي شَيْئاً وَ مَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ فَأُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ ( 55 )
و سوگند ياد كردند به خدا سختترين سوگندهاشان كه اگر فرموده بودى ايشان را هر آينه بيرون ميرفتند بگو سوگند مخوريد طاعتى است معروف بدرستى كه خدا آگاه است به آنچه ميكنيد ( 53 )
بگو فرمانبريد خدا را و فرمانبريد رسول را پس اگر روى گردانند پس جز اين نيست كه بر اوست آنچه بار كرده شده و بر شماست آنچه بار كرده شديد و اگر اطاعت كنيد او را راه يابيد و نيست بر رسول مگر رسانيدن آشكار ( 54 )
وعده كرده خدا آنان كه گرويدند از شما و كردند كارهاى شايسته كه هر آينه خليفه خواهد كرد ايشان را در زمين چنان كه خليفه كرد آنان را كه بودند پيش از ايشان و هر آينه متمكن خواهد كرد براى ايشان دينشان را كه پسنديد براى ايشان و هر آينه تبديل خواهد كرد براى ايشان از بعد خوفشان ايمنى پرستند مرا شريك نسازند به من چيزى را و آنكه كافر شد پس از آن پس آنهااند بيرون رفتگان از فرمان ( 55 )
ميخورند ايشان بسوگندى شديد * بر خدا سوگند از بيم و اميد
كه بفرمايى گر ايشان را كنون * ميروند از خانمان خود برون
گو چه حاجت بر قسم اين نارواست * طاعت معروف مطلوب از شماست
وان بود اخلاص در طاعات و بس * داند آنچه ميكنيد او هر نفس
گو كنيد از حق اطاعت وز رسول * پس بگردانيد گر روى از قبول
پس جز اين نبود كه مىباشد بر او * آنچه بر وى حمل گشته مو بمو
نيست يعنى غير تبليغ از يقين * بر رسول حق ز احكام مبين
بر شما هم بازگشته است از رشاد * آنچه آريد از اطاعت و انقياد
گر نمائيد از پيمبر پيروى * ره به حق يابيد و خير معنوى
مىنباشد بر رسول الا بلاغ * راه روشن خواهد ار كس در سراغ
سوى هجرت كردهگان از فرقهها * بود بس پيغامهاى غم فزا
بد ز بيم اندر مساح و در صباح * مؤمنانرا همره اسباب سلاح
مىبگفتند اين شود آيا كه هم * مطمئن روزى شويم از رنج و غم
آمد آيت كه نموده وعده حق * آنكه را شد بر عطايش مستحق
آنكه يعنى بگرويده از شما * هم بود شايسته كار و نيك را
تا نمايدشان خليفه در زمين * همچو ايشان كه نموده پيش از اين
دينشان را هم تمكن بخشد او * كه پسنديده است و بگزيده و نكو
هم بدل بدهد خداوند غنى * بهرشان از بعد خوفى ايمنى
تا پرستند آن كسانم از تميز * هم شريك من نسازند ايچ چيز
وانكه مرتد بعد از اين شد فاسقست * حكم او بر حكم كفر سابق است
[ سوره النور ( 24 ) : آيات 56 تا 58 ]
وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 56 ) لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا مُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَ مَأْواهُمُ النَّارُ وَ لَبِئْسَ الْمَصِيرُ ( 57 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ وَ الَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلاةِ الْفَجْرِ وَ حِينَ تَضَعُونَ ثِيابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَ مِنْ بَعْدِ صَلاةِ الْعِشاءِ ثَلاثُ عَوْراتٍ لَكُمْ لَيْسَ عَلَيْكُمْ وَ لا عَلَيْهِمْ جُناحٌ بَعْدَهُنَّ طَوَّافُونَ عَلَيْكُمْ بَعْضُكُمْ عَلى بَعْضٍ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 58 )
و برپاى داريد نماز را و بدهيد زكات را و فرمانبريد رسول را باشد كه شما رحمت كرده شويد ( 56 )
مپندار البته آنان را كه كافر شدند عاجزكنندگان در زمين و جايگاه ايشان آتش است و هر آينه بد است آن جاى بازگشت ( 57 )
اى آن كسانى كه ايمان آورديد بايد كه دستورى خواهند آنان كه مالك شد يمينهاتان و آنان كه نرسيدهاند به حد احتلام از شما سه بار پيش از نماز صبح