پس كند يارى خدا بر هر كه او * مىكند يارى خدا را او نكو
حق بنصرتها قوى است و عزيز * قادر و قالب بر اعدا جمله نيز
آن كسانى كز ثبات دينشان * در زمين داديم ما تمكينشان
داشتند از بندگى بر پا صلوة * هم بدادند از عبوديت زكات
آمر اندر نيكوئيها آمدند * ناهى از هر زشتيى در دين شدند
هست مر حق را سرانجام امور * تا چه از مشيت نمايد در ظهور
گر تو را تكذيب ايشان ميكنند * پيش از ايشان هم بتكذيب آمدند
قوم نوح و عاد و هم قوم ثمود * قوم ابراهيم و لوط با نمود
و اهل مدين باز هم موسى بلوم * همچنين تكذيب كرده شد ز قوم
مهل پس داديم ما بر كافران * تا زمانى كه رسد اجلالشان
باز بگرفتيمشان چونست پس * ناپسندى ما بر ايشان هر نفس
پس بسا از اهل شهر و ده كه ما * كردهايم آن را هلاك از هر كجا
وانگهى بودند ظالم بىسخن * پس فتادندى بعرش خويشتن
يعنى اندر سقفهاى خود همه * بود پاداش كفر و مظلمه
چاهها در هر محل باشد فزون * نيست كس تا آب از آن بكشد برون
كوشكها بس عالى و افراخته * جملگى از ساكنان پرداخته
[ سوره الحج ( 22 ) : آيات 46 تا 51 ]
أَ فَلَمْ يَسِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَتَكُونَ لَهُمْ قُلُوبٌ يَعْقِلُونَ بِها أَوْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها فَإِنَّها لا تَعْمَى الْأَبْصارُ وَ لكِنْ تَعْمَى الْقُلُوبُ الَّتِي فِي الصُّدُورِ ( 46 ) وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ ( 47 ) وَ كَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ أَمْلَيْتُ لَها وَ هِيَ ظالِمَةٌ ثُمَّ أَخَذْتُها وَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ ( 48 ) قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّما أَنَا لَكُمْ نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 49 ) فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ ( 50 )
وَ الَّذِينَ سَعَوْا فِي آياتِنا مُعاجِزِينَ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَحِيمِ ( 51 )
آيا پس نرفتند در زمين پس بوده باشد مر ايشان را دلهايى كه دريابند به آنها با گوشهايى كه بشنوند به آنها پس بدرستى كه نباشند كوران ديدها و لكن كور باشد آن دلهايى كه در آن سينههاست ( 46 )
و بشتاب ميخواهند از تو عذاب و او هرگز خلاف نكند خدا وعده خود را و بدرستى كه روزى نزد پروردگار تو چون هزار سالست از آنچه ميشماريد ( 47 )
و بسا از قريه كه مهلت دادم مر آن را و او بود ظالم پس گرفتيم او را بسوى منست بازگشت ( 48 )
بگو اى مردمان جز اين نيست كه منم مر شما را بيم دهنده آشكار ( 49 )
پس آنان كه ايمان آوردند و كردند كارهاى شايسته مر ايشانراست آمرزش و روزى خوب ( 50 )
و آنان كه شتافتند در كتمان يا ابطال يا انكار آيتهاى ما طالبان عاجز گردانيدن آنها اهل دوزخند ( 51 )
سير آيا پس نكردند از وجوب * در زمين پس بوده باشدشان قلوب
كه به آن يابند مانا چيزها * يا كه بدهند از خرد تمييزها
يا كه گوشى كه به آنها بشنوند * قصه پس اينست نزد هوشمند
كه نباشد چشمهاشان هيچ كور * قلبشان ليكن ز بينائيست دور
قلبهاى تيره اندر سينهها * پر ز غفلت و از هوا و كينهها
از تو ميخواهند ايشان با شتاب * تا بتعجيل از خدا خواهى عذاب
حق بنكند وعدهء خود را خلاف * ميرسدشان آن زمان بىاختلاف
هست يك روز شما اندر نسق * با هزاران سال يكسان نزد حق
يا كه يك روز عذاب او به طول * چون هزار از سال باشد در حصول
پس چرا تعجيل داريد اينچنين * بر عذاب لا زمان بىقرين
اى بسا از اهل دهها آنكه ما * مهلتى داديمشان بر اقتضا
وانگهى بودند استمكاره چند * بود مهلت از پى تنبيه و پند
باز بگرفتيمشان پس بر عذاب * هم بسوى ماست برگشت و اياب
گو بمردم غير از اين نبود كه من * بر شما باشم نذير اندر علن
پس هر آن كو بگرويدند از و لا * هم نكويى كردهاند از كارها
باشد ايشان را بدون خوف و بيم * از خدا آمرزش و رزق كريم
وانكسان كه سعى در آيات ما * كردهاند ابطال آن را از جفا
زعمشان اينست كاندر معجزات * بگذرند از ما بكيد و ترهات
بر نبى غالب شوند از مكر و فن * مرو را عاجز كنند اندر سخن
اين گروهند اهل دوزخ آشكار * جايشان نبود مگر در قعر نار
[ سوره الحج ( 22 ) : آيات 52 تا 58 ]
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّهُ آياتِهِ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ( 52 ) لِيَجْعَلَ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ فِتْنَةً لِلَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ وَ الْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَفِي شِقاقٍ بَعِيدٍ ( 53 ) وَ لِيَعْلَمَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَيُؤْمِنُوا بِهِ فَتُخْبِتَ لَهُ قُلُوبُهُمْ وَ إِنَّ اللَّهَ لَهادِ الَّذِينَ آمَنُوا إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 54 ) وَ لا يَزالُ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي مِرْيَةٍ مِنْهُ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ السَّاعَةُ بَغْتَةً أَوْ يَأْتِيَهُمْ عَذابُ يَوْمٍ عَقِيمٍ ( 55 ) الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ لِلَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ( 56 )
وَ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ كَذَّبُوا بِآياتِنا فَأُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ ( 57 ) وَ الَّذِينَ هاجَرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ قُتِلُوا أَوْ ماتُوا لَيَرْزُقَنَّهُمُ اللَّهُ رِزْقاً حَسَناً وَ إِنَّ اللَّهَ لَهُوَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ ( 58 )
و نفرستاديم پيش از تو هيچ رسولى و نه پيغمبرى مگر آنكه چون تلاوت كرد يا آرزو نمود انداخت شيطان در تلاوتش يا آرزويش پس زايل مىكند خدا آنچه را مياندازد شيطان پس محكم ميسازد خدا آيتهايش را و خداست داناى درستكار ( 52 )
تا بگرداند آنچه را مىاندازد شيطان بلا از براى آنان كه در دلهاشان