سوگندهاتان را مفسدهء ميانتان كه باشيد گروهى افزونتر از گروهى جز اين نيست كه مىآزمايد شما را خدا به آن و هر آينه بيان خواهد كرد براى شما روز قيامت آنچه بوديد در آن اختلاف ميكرديد ( 92 )
و اگر خواسته بود خدا هر آينه گردانيده بود شما را امت واحد و ليكن گمراه ميگذارد آن را كه خواهد و هدايت مىكند آن را كه خواهد و هر آينه پرسيده ميشويد البته از آنچه بوديد ميكرديد ( 93 )
و فرا مگيريد سوگندهاتان را مفسده ميانتان پس بلغزد قدمى بعد از ثباتش و بچشيد اندوه را به آنچه باز داشتيد از راه خدا و از براى شماست عذابى بزرگ ( 94 )
اندر آن روزى كه در هر امتى * شاهد انگيزيم ما بر حجّتى
سويشان از نفسشان بىاشتباه * هم تو را آريم بر ايشان گواه
بر تو قرآن را فرستاديم ما * كه بيانى روشن است و رهنما
بهر هر چيزى كه باشد باليقين * رحمت است و مژده بهر مسلمين
مىكند بر عدل و احسان امر حق * هم عطا دادن بخويشان بيغلق
مىكند از منكر و فحشاء و بغى * نهيتان اندر مقام امر و نهى
ميدهد پند او شما را بيگزند * تا از او شايد شما گيريد پند
هم كنيد از جان وفا بر عهد او * عهد چون بستيد با او بس نكو
مشكنيد ايمان خود را در قرار * چون كه كرديد آن قسمها استوار
مىبگردانديد حق را يا انام * ضامن خود بر قسمها بالتمام
بر هر آنچه ميكنيد او آگه است * از يمين و عهد و نذر از هر چه هست
لا تكونوا كالتى نقضت تو را * كافى است از قبح نقض عهدها
چون زنى يعنى مباشيد آنكه بافت * ريسمانها پس گشود و مىشكافت
بعد از استحكام كان ميداشت تاب * پس مباشيد آن چنان در انتساب
يعنى آن سان كه بگيريد آن يمين * بر خيانت يا دغل با آن و اين
عهد و سوگندى كه باشد بينتان * بر خيانت ناوريد اندر ميان
زانكه ميباشند قومى بيشتر * از عدد وز مال از قوم دگر
غير از اين نبود كه حق در امتحان * آزمايد مر شما را خود بدان
تا نمايد بر شما در رستخيز * آنچه در وى مختلف بوديد نيز
ور كه خواهد حقتعالى بيستوه * مر شما را هم نمايد يك گروه
ليك خواهد هر كرا گمراه او * ميگذارد هم بگمراهى فرو
وانكه را خواهد شود هم رهنما * تا شود پرسيده هر كس در جزا
هم مگيريد آن قسمها كه بود * بينتان از مكر و غدر از بيرشد
پس بلغزد گامتان زين شوم كار * بعد از آنكه گشت در ره استوار
هم چشيد اندوه و رنج از آن سبب * كه بمانديد از ره حق در طلب
وان عذابى بر شما باشد عظيم * نى در آن سودى بجز اندوه و بيم
[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 95 تا 102 ]
وَ لا تَشْتَرُوا بِعَهْدِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلاً إِنَّما عِنْدَ اللَّهِ هُوَ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 95 ) ما عِنْدَكُمْ يَنْفَدُ وَ ما عِنْدَ اللَّهِ باقٍ وَ لَنَجْزِيَنَّ الَّذِينَ صَبَرُوا أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 96 ) مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 97 ) فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ ( 98 ) إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ( 99 )
إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ ( 100 ) وَ إِذا بَدَّلْنا آيَةً مَكانَ آيَةٍ وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُنَزِّلُ قالُوا إِنَّما أَنْتَ مُفْتَرٍ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لا يَعْلَمُونَ ( 101 ) قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِنْ رَبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ هُدىً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ ( 102 )
و عوض مگيريد به پيمان خدا بهاى اندك را جز اين نيست آنچه نزد خداست آن بهتر است مر شما را اگر باشيد كه بدانيد ( 95 )
آنچه نزد شماست سپرى مىشود و آنچه نزد خداست پاينده است و هر آينه جزا ميدهيم آنان را كه صبر كردند مزدشان را به بهتر از آنچه بودند كه ميكردند ( 96 )
هر كه كند كردار شايسته از مرد يا زن و او مؤمن باشد پس زندگانى دهيم او را زندگانى پاكيزه و جزا دهيم ايشان را مزد ايشان را بهتر از آنچه بودند كه ميكردند ( 97 )
پس چون بخوانى قرآن را پس پناه جوى به خدا از شيطان رانده شده ( 98 )
بدرستى كه نيست مر او را تسلطى بر آنان كه گرويدند و بر پروردگارشان توكل ميكنند ( 99 )
نيست تسلطش مگر بر آنان كه دوست ميدارندش و آنان كه ايشان به او شرك آورندگانند ( 100 )
و چون تبديل كنيم آيتى را بجاى آيتى و خدا داناتر است به آنچه فرو فرستد گويند