از هر امتى شاهدى را پس داده نشود از براى آنان كه كافر شدند و نه ايشان طلب رضاجويى كرده شوند ( 84 )
و چون بينند آنان كه ستم كردند عذاب را پس سبك نشود از ايشان و نه ايشان مهلت داده شوند ( 85 )
و چون بينند آنان كه شرك آوردند انبازانشان را گويند پروردگار ما آنها شريكان ما هستند و آنان كه بوديم ميخوانديم از غير تو پس بيندازند بايشان گفتار را بدرستى كه شما هر آينه دروغگويانيد ( 86 )
و بيندازند با خدا آن روز صلح را و كمشد از ايشان آنچه بودند افترا ميكردند ( 87 )
آنان كه كافر شدند و باز داشتند از راه خدا افزوديم ايشان را عذاب بر بالاى عذاب به آنچه بودند افساد ميكردند ( 88 )
هم شما را ساخت زانچه آفريد * سايبانها تا توانيد آرميد
از درخت و كوه و اطلال و بنا * نعمت است اين نيز از حق بر شما
هم نمود از كوهها بسيارها * مر شما را خانها و غارها
هم بگردانيد از صوف و كتان * پيرهن تا باشد از گرما امان
هم ز آهن بازتان او پيرهن * ساخت تا در جنگ پوشيد آن بتن
نعمت خود كرد اتمام اين چنين * شايد اسلام آوريد از قلب و دين
ور كه برگردند پس اندر فراغ * بر تو نبود بر هويدا جز بلاغ
نعمت حق را شناسند اين گروه * پس كنند انكار ايشان از وجوه
اكثرى ز ايشان عنود و كافرند * پيرو اهواء نفس ابترند
روزى آيد كه برانگيزيم ما * از هران امت گواهى بر ملا
اذن پس بر كافران ندهند باز * تا كه عذر آرند ز افعال مجاز
نه طلب كرده شوند ايشان به حال * تا كه جويند آن رضاى ذو الجلال
چون ببينند آن ستمكاران عذاب * پس سبك ز ايشان نگردد اين عقاب
هم نه مهلت داده گردند آن زمان * چون ببينند آن شريكان مشركان
مىبگويند اى خدا اينان بوند * آن شريكانى كه ميخوانديم چند
سوى ايشان پس فكندندى كلام * كه شما باشيد كاذب بالتمام
حق بتان را يعنى آرد در خطاب * تا كه گويد بتپرستان را جواب
كه شما در قولتان نبود فروغ * آنچه مىگوييد كذبست و دروغ
سوى حق آن روز اندازند صلح * بر قبول امر حق سازند صلح
گم شود ز ايشان از آنچه بر خدا * مىببستندى دروغ و افترى
كافر آنان كه شدند اندر يقين * هم بصدّ و عن سبيل اللَّه رهين
زايد ايشان را نموديم از حساب * ما عذابى سخت بالاى عذاب
آنچه را بودند ايشان بر فساد * رنجشان شد فرض تا باشد زياد
[ سوره النحل ( 16 ) : آيات 89 تا 94 ]
وَ يَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً عَلَيْهِمْ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ جِئْنا بِكَ شَهِيداً عَلى هؤُلاءِ وَ نَزَّلْنا عَلَيْكَ الْكِتابَ تِبْياناً لِكُلِّ شَيْءٍ وَ هُدىً وَ رَحْمَةً وَ بُشْرى لِلْمُسْلِمِينَ ( 89 ) إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 90 ) وَ أَوْفُوا بِعَهْدِ اللَّهِ إِذا عاهَدْتُمْ وَ لا تَنْقُضُوا الْأَيْمانَ بَعْدَ تَوْكِيدِها وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللَّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلاً إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما تَفْعَلُونَ ( 91 ) وَ لا تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكاثاً تَتَّخِذُونَ أَيْمانَكُمْ دَخَلاً بَيْنَكُمْ أَنْ تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبى مِنْ أُمَّةٍ إِنَّما يَبْلُوكُمُ اللَّهُ بِهِ وَ لَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ ما كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ( 92 ) وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً واحِدَةً وَ لكِنْ يُضِلُّ مَنْ يَشاءُ وَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ وَ لَتُسْئَلُنَّ عَمَّا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 93 )
وَ لا تَتَّخِذُوا أَيْمانَكُمْ دَخَلاً بَيْنَكُمْ فَتَزِلَّ قَدَمٌ بَعْدَ ثُبُوتِها وَ تَذُوقُوا السُّوءَ بِما صَدَدْتُمْ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ لَكُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ( 94 )
و روزى كه بر مىانگيزيم در هر امتى شاهدى بر آنها از خودهاشان و آورديم تو را شاهد بر آنها و فرو فرستاديم بر تو اين كتاب را يانى كامل مر همه چيز را و هدايت و رحمت و بشارت مر مسلمانان را ( 89 )
بدرستى كه خدا ميفرمايد به عدالت و نيكوكارى و بعطا كردن صاحب قرابت و نهى مىكند از كار زشت و ناپسند و ظلم پند ميدهد شما را شايد شما پند گيريد ( 90 )
و وفا كنيد بعهد خدا چون عهد كرديد و مشكنيد و سوگندها را بعد از استوار كردنش و بحقيقت گردانيد شما را خدا بر خودتان گواه بدرستى كه خدا ميداند آنچه ميكنيد ( 91 )
و مباشيد چون زنى كه گردانيد رشتهاش را از بعد محكمى تارهاى تاب باز داده ميگيريد