بر شما فرض است ياريشان بجهد * جز بقومى كاهل ميثاقند و عهد
هست ما بين شما و ايشان عهود * نقض پيمان تا نيايد در شهود
يعنى ار با فرقهء آن مؤمنان * كه نكرده هجرت از شهر و مكان
در قتال آيند و آن فرقه بجهد * با شما باشند در پيمان و عهد
بر شما نبود روا امدادشان * گر چه بايد ره بنيكى دادشان
حق بود بينا بر آنچه مىكنيد * از وفا و نقض بر عهد سديد
همچنين از كافرانند اوليا * بعض بر بعض دگر در هر كجا
گر كه نكنيد آنچه گفتم در و داد * در زمين حادث شود فتنه و فساد
يعنى ار نبوند با هم پشت و يار * امر ايشان بس شود نااستوار
كافران يابند در هر جا ظهور * فتنه زين اكبر نباشد در امور
وان كسان كاندر حقيقت مؤمنند * بر خدا و بر رسولش موقنند
كرده هجرت از ديار و از وطن * جاهدند اندر ره حق در علن
وان كسان كه جاى دارند استوار * اهل هجرت را و هم گشتند يار
آن گروه از اهل ايمانند و حق * هستشان غفران و رزق اندر و رق
در جهان آسايش و رزق كريم * در جنان آمرزش و نور و نعيم
وانكه آوردند ايمان آن كسان * از پس صلح حديبيه عيان
همچنين هجرت نمودند از و داد * با شما كردند در ميدان جهاد
آن گروهند از شما در هر كجا * هم اولو الارحام يعنى اقربا
بعض از بعض دگر اولىترند * در مواريث ار چه دور از محضرند
در كتاب اللَّه و قرآن مبين * حق بهر چيزى بود دانا يقين
گشت آخر سورهء انفال ما * خواهم اندر توبه توفيق از خدا
سورة التوبة
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيات 1 تا 5 ]
بَراءَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 1 ) فَسِيحُوا فِي الْأَرْضِ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ اعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ أَنَّ اللَّهَ مُخْزِي الْكافِرِينَ ( 2 ) وَ أَذانٌ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ إِلَى النَّاسِ يَوْمَ الْحَجِّ الْأَكْبَرِ أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ فَإِنْ تُبْتُمْ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ غَيْرُ مُعْجِزِي اللَّهِ وَ بَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذابٍ أَلِيمٍ ( 3 ) إِلاَّ الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ثُمَّ لَمْ يَنْقُصُوكُمْ شَيْئاً وَ لَمْ يُظاهِرُوا عَلَيْكُمْ أَحَداً فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ عَهْدَهُمْ إِلى مُدَّتِهِمْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ ( 4 ) فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 5 )
بيزاريست از خدا و رسولش بسوى آنان كه پيمان بستيد از مشركان ( 1 )
پس سير كنيد در زمين چهار ماه و بدانيد كه شما غير عاجز كننده خدائيد و بدرستى كه خدا رسواكننده كافرانست ( 2 )
و اعلانيست از خدا و رسولش بمردمان روز حج بزرگتر بدرستى كه خدا و رسولش بيزار است از مشركان پس اگر توبه كرديد پس آن بهتر است مر شما را و اگر اعراض كرديد پس بدانيد كه شما غير عاجزكننده خداييد و بشارت ده آنان را كه كافر شدند بعذابى دردناك ( 3 )
مگر آنان كه پيمان بستند از مشركان پس نقصان نرسانيدند شما را چيزى و نه هم پشت شدند بر شما احدى را پس تمام گردانيد با ايشان پيمانشان را تا مدتشان بدرستى كه خدا دوست دارد پرهيزكاران را ( 4 )
پس چون منقضى شود شهرهاى حرام پس بكشيد مشركان را هر جا بيابيد ايشان را و بگيريدشان و حبس كنيدشان و بنشينيد براى ايشان بهر راهگذارى پس اگر توبه كردند و بر پاى داشتند نماز را و دادند زكات را پس خالى سازيد راه ايشان را بدرستى كه خدا آمرزنده مهربانست ( 5 )
توبه و انفال آمد در خبر * كه بود يك سوره در اصل نظر
زان در اين سوره نيامد بسمله * تا نباشد در ميانشان فاصله
در مدينه يافت اين هر دو نزول * جز دو آيت كوست مكى بر رسول
حق بود بيزار و هم پيغمبرش * از عهود مشركان تا محشرش
يعنى آن عهدى كه ما بين شماست * بر خلاف امر و فرمان خداست
مشركان كردند چون نقض عهود * بر شما هم نقض آن واجب نمود