بسكه آن فعلش بعظم افزون نمود * اخذ رأس و لحيهء هارون نمود
كرد اين تا عابدان عجل را * انفعالى باشد از فعل خطا
هم بدانند ارتداد خود بدين * منزجر باشند در آينده زين
گفت هارون كاى برادر و ابن ام * ان قوم استضعفونى كلهم
مر مرا عاجز گرفتند و زبون * بود نزديكم كه تا ريزند خون
پس مگردان دشمنانم را تو شاد * با ستمكاران مگيرم در عداد
هم مكن اسناد تقصيرى به من * كه بسى زين فتنه بودم در حزن
چون شدند اين قوم گوساله طلب * خواستم كايم تو را اندر عقب
گفتم اين ز امر تو مىباشد خلاف * چون توام دادى خلافت بيگزاف
چون ز هارون ديد موسى آن غلق * بر ترحم زود گرداند او و رق
رب اغفر گفت يعنى مر مرا * با برادر عفو كن زين ماجرا
داخل اندر رحمت خود سازمان * بر مزيد لطف خود بنوازمان
بهترينى چون تو از بخشندگان * پس ببخش از فضل خود بر بندگان
شد چو فارغ از دعا و ابتهال * عابدان عجل را گفت از ملال
كان كسان كه باز بگرفتند نيز * بر خدايى عجل را از بىتميز
زود باشد كه رسد در روزگار * سوى ايشان خشمى از پروردگار
بر قبول توبه و ان بد بيدريغ * كه بقتل يكدگر بكشند تيغ
ذلت ايشان را رسد در زندگى * هم ز بعد پادشاهى بندگى
بد جزاى عابدان عجل اين * هم دهيم اينسان جزاى مفترين
وان كسانى كه عمل بر سيئات * كردهاند و توبه زان پس با ثبات
بگرويدند از طريق اعتذار * بر خدا و بر رسول كردگار
هست مر پروردگارت بعد از آن * بر كسان آمرزگار و مهربان
عابدان عجل زان فعل شنيع * نادم و خائب چو گشتند آن جميع
با تضرع سوى موسى آمدند * ز او به استغفار مستدعى شدند
تا بيامرزد خداوند آن گناه * پس خطاب آمد بموسى از إله
شرط توبه اين بود كه بر نهند * تيغ در هم تا از اين خسران رهند
اين چنين كردند و آمد ظلمتى * اندر ايشان بهر منع شفقتى
تا نگردد مانع اعنى رحمشان * از قتال يكدگر اندر عيان
چون كه روشن شد هوا هفتاد الف * كشته بودند از هم اندر عهد و خلف
دل بر ايشان سوخت موسى را و خواست * عفو و حق بخشيد كاين مقبول ماست
كشته هر كس گشت اندر جنت است * وانكه باقى ماند بر وى رحمت است
چون كه موسى باز آمد از غضب * برگرفت الواح را اندر طلب
و اندر آنها بود كتب از هر مقام * رهنمائيها و رحمتها تمام
بهر آن قومى كه از پروردگار * ترسناكانند در ليل و نهار
از سدى نقل است كز حق شد خطاب * سوى موسى كه ز مردان صواب
ز آل اسرائيل بر هفتاد تن * سوى طور از بهر عفو آن فتن
تا كنند از طاعت عجل اعتذار * گشت منقاد او بامر كردگار
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيات 155 تا 157 ]
وَ اخْتارَ مُوسى قَوْمَهُ سَبْعِينَ رَجُلاً لِمِيقاتِنا فَلَمَّا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَكْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِيَّايَ أَ تُهْلِكُنا بِما فَعَلَ السُّفَهاءُ مِنَّا إِنْ هِيَ إِلاَّ فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ أَنْتَ وَلِيُّنا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الْغافِرِينَ ( 155 ) وَ اكْتُبْ لَنا فِي هذِهِ الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ قالَ عَذابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشاءُ وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ فَسَأَكْتُبُها لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ الَّذِينَ هُمْ بِآياتِنا يُؤْمِنُونَ ( 156 ) الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهاهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ يُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتِي كانَتْ عَلَيْهِمْ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَ عَزَّرُوهُ وَ نَصَرُوهُ وَ اتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنْزِلَ مَعَهُ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ( 157 )
و برگزيد موسى از قومش هفتاد مرد براى ميقات ما پس چون گرفتشان صاعقه گفت اى پروردگار من اگر مىخواستى هلاك مىكردى ايشان را از پيش و مرا هم آيا هلاك مىكنى ما را به آنچه كردند كم خردان از ما نيست آن بجز بلاى تو اضلال ميكنى به آن كسى را كه مىخواهى و راه نمايى كسى را كه مىخواهى تويى صاحب اختيار ما پس بيامرز ما را و رحمت كن ما را و تو بهترين آمرزندگانى ( 155 )
و بنويس براى ما در اين دنيا خوبى و در آخرت به درستى كه ما باز گرديديم به تو گفت عذابم مىرسانم آن را بهر كه مىخواهم و رحمتم فرا گرفته همه چيز را پس به زودى مىنويسم آن را از براى آنان كه مىپرهيزند و ميدهند زكات را و آنان كه ايشان بآيتهاى ما مىگروند ( 156 )
آنان كه پيروى مىكنند آن رسولى را كه نبى اينست كه مىيابند نوشته شده نزد ايشان در توريت و انجيل مىفرمايدشان به كارهاى پسنديده و باز ميداردشان از ناپسنديده و حلال مىكند براى ايشان پاكيزهها را و حرام مىكند از ايشان پليديها را و فرو مىنهد از ايشان بار گرانشان را و آن تكاليف شاقه كه بود بر ايشان پس آنان كه گرويدند به او و تعظيم كردند او را و يارى كردند او را و پيروى كردند آن نورى كه فرو فرستاده شد