حاصل اين ارض و سما از خلقتش * هم بود آثار وحدانيتش
ياد كن روزى كه كن گويد خدا * پس نباشد زان كلام جانفزا
حشر امواتست از اين كن مراد * همچنين احياى ايشان در معاد
گويد او بعضى كه در يوم النشور * مر ذراريرا در آئيد از قبور
قول او حق است و نافذ در زمان * حشر گردند اين خلايق بر نشان
هم چنان كه روز اول گفت باش * خلق شد پس هر يك از اشيا بجاش
باشد او را پادشاهى نيز هم * كه دميده مىشود در صور دم
نيست باقى كس ز مخلوقات او * تا كه از شاهى نمايد گفتگو
ملك عاريت بكس باقى كى است * هر شىء اندر شاهى او لا شىء است
او بود دانندهء غيب و شهود * يعنى آن ملكوت و ملك با نمود
غيب مطلق عالم علم اللهست * وان مضافى غيب ملكوت شه است
هم حكيم است او ببعث و حشر ناس * هم خبير از وجه و وقتش در اساس
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيات 74 تا 90 ]
وَ إِذْ قالَ إِبْراهِيمُ لِأَبِيهِ آزَرَ أَ تَتَّخِذُ أَصْناماً آلِهَةً إِنِّي أَراكَ وَ قَوْمَكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 74 ) وَ كَذلِكَ نُرِي إِبْراهِيمَ مَلَكُوتَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ لِيَكُونَ مِنَ الْمُوقِنِينَ ( 75 ) فَلَمَّا جَنَّ عَلَيْهِ اللَّيْلُ رَأى كَوْكَباً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ ( 76 ) فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بازِغاً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ ( 77 ) فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبِّي هذا أَكْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قالَ يا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ ( 78 )
إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 79 ) وَ حاجَّهُ قَوْمُهُ قالَ أَ تُحاجُّونِّي فِي اللَّهِ وَ قَدْ هَدانِ وَ لا أَخافُ ما تُشْرِكُونَ بِهِ إِلاَّ أَنْ يَشاءَ رَبِّي شَيْئاً وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْماً أَ فَلا تَتَذَكَّرُونَ ( 80 ) وَ كَيْفَ أَخافُ ما أَشْرَكْتُمْ وَ لا تَخافُونَ أَنَّكُمْ أَشْرَكْتُمْ بِاللَّهِ ما لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً فَأَيُّ الْفَرِيقَيْنِ أَحَقُّ بِالْأَمْنِ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 81 ) الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ ( 82 ) وَ تِلْكَ حُجَّتُنا آتَيْناها إِبْراهِيمَ عَلى قَوْمِهِ نَرْفَعُ دَرَجاتٍ مَنْ نَشاءُ إِنَّ رَبَّكَ حَكِيمٌ عَلِيمٌ ( 83 )
وَ وَهَبْنا لَهُ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ كُلاًّ هَدَيْنا وَ نُوحاً هَدَيْنا مِنْ قَبْلُ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِ داوُدَ وَ سُلَيْمانَ وَ أَيُّوبَ وَ يُوسُفَ وَ مُوسى وَ هارُونَ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ( 84 ) وَ زَكَرِيَّا وَ يَحْيى وَ عِيسى وَ إِلْياسَ كُلٌّ مِنَ الصَّالِحِينَ ( 85 ) وَ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ يُونُسَ وَ لُوطاً وَ كلاًّ فَضَّلْنا عَلَى الْعالَمِينَ ( 86 ) وَ مِنْ آبائِهِمْ وَ ذُرِّيَّاتِهِمْ وَ إِخْوانِهِمْ وَ اجْتَبَيْناهُمْ وَ هَدَيْناهُمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( 87 ) ذلِكَ هُدَى اللَّهِ يَهْدِي بِهِ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ وَ لَوْ أَشْرَكُوا لَحَبِطَ عَنْهُمْ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 88 )
أُولئِكَ الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ فَإِنْ يَكْفُرْ بِها هؤُلاءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْماً لَيْسُوا بِها بِكافِرِينَ ( 89 ) أُولئِكَ الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُداهُمُ اقْتَدِهْ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ هُوَ إِلاَّ ذِكْرى لِلْعالَمِينَ ( 90 )
و هنگامى كه گفت ابراهيم مر پدرش آزر آيا فرا ميگيرى بتان را خدايان بدرستى كه ميبينم ترا و قوم ترا در گمراهى روشن ( 74 )
و همچنين مينموديم ابراهيم را عجايب آسمانها و زمين و تا بوده باشد از يقينكنندگان ( 75 )
پس چون تاريك شد بر او شب ديد ستارهاى را گفت اين است پروردگار من پس چون غايب شد گفت دوست ندارم فرو روندگان را ( 76 )
پس چون ديد ماه را كه بر آمد گفت اينست پروردگار من پس چون غايب شد گفت هر آينه اگر راه ننمايد مرا پروردگارم هر آينه خواهم بود البته از گروه ستمكاران ( 77 )
پس چون ديد آفتاب را طالع گفت اينست پروردگارم اين بزرگتر است پس چون غايب شد گفت اى قوم من بدرستى كه من بيزارم از آنچه شرك ميآوريد ( 78 )
بدرستى كه من متوجه گردانيدم وجهم را از براى آنكه پديد آورد آسمانها و زمين را حق گراى و نيستم من از شركآورندگان ( 79 )
و مجادله كردند با او قومش گفت آيا مجادله ميكنيد با من در خدا و بتحقيق هدايت كرد مرا و نميترسم از آنچه شريك ميگردانيد به او مگر آنكه خواهد پروردگار من چيزى را احاطه كرده پروردگارم همه چيز را از راه دانش آيا پس پند نميگيرد ( 80 )
و چگونه ميترسم از آنچه شريك گرفتيد و نميترسيد كه شما شريك گرفتيد به خدا آنچه را كه فرو فرستاده نشد به آن بر شما حجتى پس كدام يك از اين دو فرقه سزاوارترند بايمن بود اگر هستيد كه ميدانيد ( 81 )
آنان كه گرويدند و نه آميختند ايمانشان را بستم آن گروه مر ايشانراست ايمنى و ايشانند هدايتيافتگان ( 82 )
و آن بود دليل ما كه داديم آن را بابراهيم بر قومش بلند ميگردانيم ما مراتب آن را كه ميخواهيم بدرستى كه پروردگار تو درست كردار داناست ( 83 )
و بخشيديم مر او را اسحق و يعقوب همه را هدايت كرديم و نوح را هدايت كرديم از پيش و از فرزندانش داود و سليمان و ايوب و يوسف و موسى و هارون و همچنين