قُلْ
بگو اى محمد مر كافرانى را كه قبل ازين مذكور شدند
إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ
بدرستى كه من مأمور شدهام به اينكه عبادت كنم خداى تعالى را
مُخْلِصاً لَهُ الدِّينَ
در حالتى كه پاككننده باشم از براى او دين خود را از لوث شرك و دنس كفر و
أُمِرْتُ
اى : و انى امرت يعنى و بدرستى كه من مأمور شدهام
لِأَنْ أَكُونَ
تا اينكه باشم من
أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ
اول اسلام آورندگان
قُلْ إِنِّي أَخافُ إِنْ عَصَيْتُ رَبِّي
بگو بدرستى كه من مىترسم اگر عصيان كنم پروردگار خود را به ترك اخلاص و بميل به آنچه شما بر آنيد از شرك و ريا
عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
عذاب روز بزرگ را كه آن عذاب روز قيامت است
قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ
بگو كه ذات مستجمع جميع صفات كمال را عبادت ميكنم
مُخْلِصاً لَهُ دِينِي
در حالتى كه پاككنندهام براى او دين خود را از شرك و ريا . اين آيت امرست باخبار از عبادت و اخلاص و آيت اولى امرست باخبار از بودن او مأمور بعبادت و اخلاص
فَاعْبُدُوا ما شِئْتُمْ
پس عبادت كنيد شما اى مشركان آنچه را كه خواهيد از بتان
مِنْ دُونِهِ
بجز از معبود بر حق . و اين امر بواسطهء تهديد است به اين معنى كه شما اين عبادت را بجا بياريد كه عنقريب شآمت آن را خواهد ديد
قُلْ
بگو اى محمد
إِنَّ الْخاسِرِينَ
بدرستى كه كاملين در خسران و زيانكارى
الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ
آنانند كه زيان كردند بر نفسهاى خود و بر ياران خود
يَوْمَ الْقِيامَةِ
در روز قيامت يعنى نسبت بضلال خود و اضلال اهالى خود در روز قيامت بخسران ابد گرفتار