قالَ گفت يا هارُونُ ما مَنَعَكَ اى هارون چه چيز بازداشت تو را إِذْ رَأَيْتَهُمْ چون ديدى ايشان را كه ضَلُّوا گمراه شدند أَلَّا تَتَّبِعَنِ از اينكه متابعت كنى مرا ، و از پى من بيايى و به من ملحق گردى ، بنا بر اين كلمهء « ان » ناصبه و « لا » زايده است مثل « لا » در قول خداى تعالى كه فرموده ما مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ « 1 » يعنى چه منع كرد تو را كه سجده كنى ؟ و بعضى گفته‌اند كه « الا » بمعنى « هلا » است به اين معنى كه چرا تبعيت من نكردى و به من ملحق نشدى ؟ أَ فَعَصَيْتَ أَمْرِي آيا عصيان ورزيدى از حكم من ، كه آن صلابت در دين است ، اين بر سبيل فرض محال است به اين معنى كه عصيان تو مرا خود از ممتنعات است پس چرا و بچه سبب نزد من نيامدى و مرا خبر ندادى به كار ايشان ؟ قالَ گفت هارون بموسى يَا بْنَ أُمَّ اى پسر مادر من لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي اخذ مكن محاسن مرا وَ لا بِرَأْسِي و نه موى سر مرا إِنِّي خَشِيتُ بدرستى كه من ميترسيدم ، كه اگر پيش تو مىآمدم و از ايشان جدايى اختيار ميكردم أَنْ تَقُولَ از اينكه بگويى تو ، بعد از گذاشتن من ايشان را فَرَّقْتَ بَيْنَ بَنِي إِسْرائِيلَ جدايى افكندى ميان بنى اسرائيل وَ لَمْ تَرْقُبْ قَوْلِي و نگاه نداشتى پاس گفتهء مرا ، كه با تو گفته بودم : اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ « 2 » و چون براءت ساحت هارون بر موسى ظاهر شد و اين عذر را از او مسلم داشته رو بسامرى آورد :