على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد از مؤمنين نيكو كار و از متقين امير المؤمنين عليه السّلام و اصحاب آن حضرتند و از مفسدين و فجار حبتر و زريق و اصحاب ايشانند . حبتر بمعنى روباهست و زريق بمعنى كوردل . و بعد ازين حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله را مخاطب ساخته مىفرمايد
كِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَيْكَ
اى هذا كتاب انزلناه اليك تا كتاب خبر مبتداء محذوف باشد يعنى اين قرآن كتابيست كه نازل كردهايم ما آن را بسوى تو
مُبارَكٌ
با خير و منفعت است
لِيَدَّبَّرُوا
اصلش ليتدبروا است كه تا را بر دال ادغام كردهاند يعنى قرآن را نازل كرديم تا آنكه تدبر و تفكر كنند
آياتِهِ
در آيتهاى آن . على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه مراد از آيات قرآن امير المؤمنين و ائمهء معصومينند عليهم السلام و چون اكثر آيات در شأن ايشان نازل شده مىتوان اطلاق آيات قرآن بر ايشان كرد
وَ لِيَتَذَكَّرَ أُولُوا الْأَلْبابِ
و تا پندپذير شوند خداوندان عقلهاى صافيه .
و بعد ازين بيان حال سليمان بن داود مىكند و ميفرمايد كه :
[ سوره ص ( 38 ) : آيات 30 تا 33 ]
وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ ( 30 ) إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِناتُ الْجِيادُ ( 31 ) فَقالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوارَتْ بِالْحِجابِ ( 32 ) رُدُّوها عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحاً بِالسُّوقِ وَ الْأَعْناقِ ( 33 )
وَ وَهَبْنا لِداوُدَ سُلَيْمانَ
و بخشيديم مر داود را فرزندى سليمان نام
نِعْمَ الْعَبْدُ
نيكو بنده بود سليمان
إِنَّهُ أَوَّابٌ
بدرستى كه او رجوعكننده بود در جميع كارها بخداى تعالى
إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ
متعلق به « اذكر » مقدرست يعنى ياد كن اى محمد وقتى را كه عرض كرده شد بر سليمان
بِالْعَشِيِّ
به آخر روز
الصَّافِناتُ
اسبانى كه بر سه پا ايستادند و سر سم پاى چهارم را بر زمين مىگذاشتند و اين علامت نفاست و خوبى اسب است
الْجِيادُ
تندرو
فَقالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ
اى انى احببت الخير حبا و بعد ازين