حديثى است كه در كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده و بعضى از آن حديث بعبارته نيز مذكور شد .
إِنَّا نَحْنُ نُحْيِ الْمَوْتى
بدرستى كه ما زنده گردانيدم مردگان را در روز جزا
وَ نَكْتُبُ ما قَدَّمُوا
و بنويسيم آنچه را كه پيش فرستادهاند از عملهاى خوب و بد
وَ آثارَهُمْ
و بنويسيم اثرهاى ايشان را يعنى اعمال صالحه و طالحهء ايشان را كه ميباشند آن عملها سنتى و طريقهاى براى جمعى كه بعد از ايشان خواهند بود و به آن اقتدا خواهند كرد اما آثار حسنهء صالحه مثل علميست كه تعليم آن كرده باشند يا كتابى كه در معالم دين تصنيف نموده باشند و يا مسجدى كه در راه خداى تعالى بنا كرده باشند و اما آثار طالحه علميست كه به مسلمانان از آن ضرر رسد و همچنين است تبديل ذكر خداى تعالى بملاهى و بما لا يعنى و مانند اينها
وَ كُلَّ شَيْءٍ
و هر چيز را از نيك و بد
أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ
شمردهايم و بيان كردهايم در كتاب ظاهر و آشكار براى ملائكه كه آن لوح المحفوظست زيرا كه از آن كتاب اعمال عباد و غير آن بر ملائكه ظاهر ميگردد . اين ترجمه موافق تفسير على بن ابراهيم است زيرا كه گفته :
أَحْصَيْناهُ فِي إِمامٍ مُبِينٍ
اى فى كتاب مبين . در معانى الأخبار از حضرت امام حسين عليه السّلام روايت كرده كه چون اين آيت بر پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله نازل گرديد ابو بكر و عمر از مجلس برخواسته از حضرت پرسيدند كه امام مبين تورات است ؟ حضرت فرمود نه . گفتند قرآن است ؟ حضرت فرمود نه در اين اثنا نور مبين جبين حضرت امير المؤمنين عليه الصلاة و السلام درخشان شد حضرت فرمود : اينست آن امام مبين كه حق تعالى احصاء علم كل شىء در او كرده . على بن ابراهيم در تفسير خود آورده كه
« قال على عليه السّلام : انا و اللَّه الامام المبين ابين الحق من الباطل ورثته من رسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله »
يعنى به خدا قسم كه منم امام مبين كه بيان ميكنم و تميز مىدهم حق را از باطل و اين علم از حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله بوراثت به من رسيده
« و فى كتاب