النَّاسَ بِما كَسَبُوا
و اگر مؤاخذهء كردى خداى تعالى مردمان را بدانچه كسب كردند از شرك و عصيان
ما تَرَكَ عَلى ظَهْرِها
ترك نكردى بر پشت زمين
مِنْ دَابَّةٍ
هيچ جاندارى را كه حركت كند در زمين و همه را از شآمت آنها بعقوبت گرفتار كردى و بعضى گفتهاند كه مراد از دابه انسانست
وَ لكِنْ يُؤَخِّرُهُمْ إِلى أَجَلٍ مُسَمًّى
و ليكن پس مياندازد آنها را و تعجيل نمىكند در عذاب تا وقت نام برده شده در لوح المحفوظ
فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ
پس چون بيايد وقت اهلاك و استيصال ايشان
فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِعِبادِهِ بَصِيراً
پس بدرستى كه خداى تعالى هست باحوال بندگان خود بينا و ميداند كه وقت هلاك هر كسى در چه وقت است و در همان وقت بهلاكتشان خواهد رسانيد يفعل اللَّه ما يشاء و يحكم ما يريد .