را با شرايط و آداب
وَ أَنْفَقُوا مِمَّا رَزَقْناهُمْ
و نفقه كردند از آنچه روزى دادهايم ايشان را
سِرًّا
پنهان تا بر يا مشوب نگردد
وَ عَلانِيَةً
و آشكارا تا سبب رغبت ديگران گردد .
يَرْجُونَ تِجارَةً لَنْ تَبُورَ
خبر ان الذين است يعنى آنان كه چنين مىكنند و كردند اميد مىدارند به آن عملها تجارتى را كه خسران و زيان در آن راه نيابد
لِيُوَفِّيَهُمْ أُجُورَهُمْ
تا تمام گرداند خداى تعالى و به تمام و كمال برساند بايشان مزدهاى اعمال ايشان را كه آن نعيم ابدى و ثواب سرمديست
وَ يَزِيدَهُمْ
و تا زياده گرداند حسنات ايشان را
مِنْ فَضْلِهِ
از فضل و كرم خود . ابن مسعود از حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه آن حضرت فرمودند كه
«
وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ
، هو الشفاعة لمن وجبت له النار ممن صنع اليه معروفا فى الدنيا »
يعنى فضل خداى تعالى قبول شفاعت ايشانست براى جمعى كه واجب شده باشد مر آن جمع را آتش دوزخ از آن جماعتى كه كرده باشند كارهاى خوب در دار دنيا .
إِنَّهُ غَفُورٌ
بدرستى كه خداى تعالى آمرزندهء گناهانست
شَكُورٌ
قبول كننده است مر طاعات مطيعين را يعنى جزادهنده است مر مطيعين را به آن طاعات . در عدة الداعى آورده كه خداى تعالى شكور است به اين معنى كه طاعت مطيعين را ميپذيرد و ثواب بسيار بدان عطا مىنمايد و اعطاى نعمت جزيل مىكند و باندك شكرى راضى مىشود
وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ
و آنچه وحى كرديم بسوى تو اى محمد از قرآن
هُوَ الْحَقُّ
آنست حق
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ
حالكونى كه تصديقكننده است مر آن كتب آسمانى را كه پيش از آن بوده
إِنَّ اللَّهَ بِعِبادِهِ لَخَبِيرٌ
بدرستى كه خداى تعالى به بندگان خود هر آينه داناست يعنى بر بواطن آنها
بَصِيرٌ
بيناست يعنى بر ظواهر آنها .