سيد رسل و هادى سبل صلوات اللَّه عليه و آله از استماع صداى وحى ربانى قرين فزع و خوف گرديدند تا آنكه چون آن فزع بوسيلهء ديدن جبرئيل بر طرف شد با يكديگر در باب آن وحى مكالمه كردند .
[ سوره سبإ ( 34 ) : آيات 24 تا 27 ]
قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ وَ إِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلى هُدىً أَوْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 24 ) قُلْ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنا وَ لا نُسْئَلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 25 ) قُلْ يَجْمَعُ بَيْنَنا رَبُّنا ثُمَّ يَفْتَحُ بَيْنَنا بِالْحَقِّ وَ هُوَ الْفَتَّاحُ الْعَلِيمُ ( 26 ) قُلْ أَرُونِيَ الَّذِينَ أَلْحَقْتُمْ بِهِ شُرَكاءَ كَلاَّ بَلْ هُوَ اللَّهُ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 27 )
قُلْ مَنْ يَرْزُقُكُمْ
بگو اى محمد مر مشركان را كه كيست آنكه روزى ميدهد شما را
مِنَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
از آسمانها بباران و از زمين بزراعت و اثمار
قُلِ اللَّهُ
هم خود بگو كه روزى دهنده خداى تعالى است يعنى اگر ايشان بحسب ظاهر سكوت ورزند تو در جواب اينسخن را بگو زيرا كه اين سؤال را به غير ازين جوابى نيست و اهل شرك نيز در دلهاى خود اقرار بر اينمعنى دارند هر چند در ظاهر آن را نگويند
وَ إِنَّا أَوْ إِيَّاكُمْ لَعَلى هُدىً أَوْ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
و بگو كه بدرستى كه ما يا شما بر راه راستيم يا در گمراهى ظاهر و هويدا . اينكلام بطريق ارخاء عنانست با خصم چنانچه محق بباطل گويد كه : قد علم اللَّه الصادق منى و منك با آنكه در كذب مبطل شكى ندارد
قُلْ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا أَجْرَمْنا
بگو اى محمد بايشان كه پرسيده نخواهيد شد شما از آن گناهانى كه ما كردهايم بزعم شما
وَ لا نُسْئَلُ عَمَّا تَعْمَلُونَ
و پرسيده نخواهيم شد ما از آن قبايحى كه شما مرتكب آن ميشويد بلكه پرسش هر كس به عمل اوست و مناسب آن جزا خواهد يافت
وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى
. نسبت جرم به خود و نسبت عمل بمخاطب ادخلست در انصاف و ابلغست در ابهات و الزام خصم .