تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 684

وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ و هر آينه بتحقيق راست يافت بر كافران إِبْلِيسُ ظَنَّهُ شيطان گمان خود را زيرا كه شيطان گمان كرد كه من اغوا و اضلال بنى آدم خواهم كرد پس او بعد از اضلال بنى آدم اين گمان را درست و راست يافت فَاتَّبَعُوهُ پس تابع شدند و پيروى كردند شيطان را مردمان إِلَّا فَرِيقاً مِنَ الْمُؤْمِنِينَ مگر گروهى از اهل ايمان . على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام به اين مضمون روايت كرده كه چون پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله در غدير خم بأمر « بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ » تبليغ امامت و ولايت امير المؤمنين عليه السّلام بر امت خود كرد ابالسه خاكها بر سر كرده نزد ابليس اكبر آمدند و گفتند كه عجب واقعه‌اى رو داده كه بعد ازين دست تسلط ما بر بنى آدم بطريق اضلال و اغوا كوتاه خواهد بود . ابليس اكبر گفت خاطر جمع داريد كه جمعى كه در حول پيغمبر ميباشند با من وعده‌اى كرده‌اند كه تخلف از آن نخواهند كرد و بعد از آن حضرت ، سالك طريق گمراهى شده غصب حق امير المؤمنين و خير الوصيين خواهند نمود و دست اضلال شما دراز و در غايت قوت خواهد بود لهذا حق تعالى فرمود وَ لَقَدْ صَدَّقَ عَلَيْهِمْ إِبْلِيسُ ظَنَّهُ و بنا برين مراد از فريق من المؤمنين سلمان و عمار ( بن ) ياسر و حذيفة ابن اليمان و امثال اين نيك طينتان خواهند بود : وَ ما كانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ سُلْطانٍ و نيست مر ابليس را دربارهء آنان كه ظن خود را دربارهء ايشان مقرون بصدق يافت تسلطى و استيلايى به هيچ وجه از وجوه إِلَّا لِنَعْلَمَ مگر ازين‌وجه كه بدانيم ما يعنى ما ممتاز سازيم و جدا كنيم مَنْ يُؤْمِنُ بِالْآخِرَةِ كسى را كه ايمان آورد بسراى آخرت مِمَّنْ هُوَ مِنْها فِي شَكٍّ از آن كسى كه او از قيامت و سراى آخرت در شكست و يقين به آن ندارد