أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ
نزديكترست به اينكه تميز كرده شوند از كنيزان و از زنان مغنيه زيرا كه اينها بدون جلباب در بيرونها تردد ميكنند
فَلا يُؤْذَيْنَ
پس ايذا كرده نشوند يعنى اهل فساد و زنا دست تعرض بايشان دراز نتوانند كرد و محفوظ خواهند بود از بدنامى
وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً
و هست خداى تعالى آمرزندهء مهربان بر بندگانى كه رعايت مصالح خود ميكنند و جزئى از جزئيات آن را مهمل نميگذارند .
لَئِنْ لَمْ يَنْتَهِ الْمُنافِقُونَ
و اگر باز نهايستند منافقان از نفاق و از آزار پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله
وَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ
و آنانى كه در دلهاى ايشان مرض شك و فساد است
وَ الْمُرْجِفُونَ فِي الْمَدِينَةِ
و آنانى كه خبرهاى اراجيف مىافكندند در شهر مدينه و اكاذيب و سخنان غير واقع را در آنجا شهرت ميدهند چنانچه وقتى كه حضرت بجهاد بيرون رود خبر بد آن حضرت را شايع ميسازند تا مسلمانان مغموم و مهموم گردند
لَنُغْرِيَنَّكَ بِهِمْ
هر آينه برگماريم تو را بر ايشان كه ايشان را بقتل آرى و از وطن جلا فرمايى . على بن ابراهيم گويد كه مراد از اغراى پيغمبر امر كردن آن حضرتست باخراج آنها از مدينه
ثُمَّ لا يُجاوِرُونَكَ فِيها إِلَّا قَلِيلًا
پس مجاورت و همسايگى نكنند با تو در مدينه مگر در اندك زمان زيرا كه در اندك فرصتى همه نابود و مستأصل گردند
مَلْعُونِينَ
در حالتى كه راندگان و دورماندگان باشند از رحمت الهى پس واجب باشد بر ايشان لعنت كردن
أَيْنَما ثُقِفُوا
هر كه از ايشان هر جا كه يافت شوند
أُخِذُوا وَ قُتِّلُوا
بايد كه گرفته شوند و كشته گردند يعنى بايد كه ايشان را گرفت و بقتل آورد
تَقْتِيلًا
قتل آوردنى بخوارى و زارى
سُنَّةَ اللَّهِ
اى سن اللَّه سنة يعنى سنت نهاده خداى تعالى سنت نهادنى
فِي الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلُ
در ميان آنانى كه گذشتهاند پيش ازين يعنى مقرر كرده خداى تعالى در امم ماضيه هر كه ازينها بنفاق پيش آيند انبياء آن وقت آنها را بكشند و جلاى وطن فرمايند و درين زمان نيز به همان طريق برجاست
وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا
و نيابى تو مر سنت و طريقهء خداى تعالى را