كه عايشه در حرب جمل مانند سپاهيان آراسته بجنگ شير خدا على مرتضى عليه سلام اللَّه الملك العلى خواهد آمد او را حميرا خطاب مينمود زيرا كه حميرا تصغير حمراء است و حمراء مؤنث احمر و احمر بمعنى سپاهى بىسلاح است و او را احمر به جهت آن گويند كه اشعار به خون آلوده شدن دارد و اينمعنى از افادات بعضى از اجلاء مترجمين كتاب مستطاب كافيست كه در باب نص بر امامت حضرت امام موسى كاظم عليه السّلام شرح داده و
أَقِمْنَ الصَّلاةَ
و بپاى داريد نماز را در اوقات آن
وَ آتِينَ الزَّكاةَ
و بدهيد زكات مال را
وَ أَطِعْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
و فرمان بريد خداى تعالى و پيغمبر او را در ساير آنچه شما را امر كرده و نهى فرموده . و بعد از ذكر ازواج پيغمبر ذكر اهل بيت طيبين و طاهرين آن حضرت مىكند و ميفرمايد كه
إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ
جز اين نيست كه ميخواهد خداى تعالى
لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ
تا ببرد از شما معصيت را و آن چيزى را كه رضاى الهى در آن نباشد
أَهْلَ الْبَيْتِ
اى : يا اهل البيت يعنى اى اهل بيت نبوت و رسالت بنا برين اهل البيت منصوبست تا آنكه مناداى مضاف باشد بحذف حرف ندا
وَ يُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيراً
و پاك گرداند شما را پاك گردانيدنى از جميع قبايح و معاصى . در مخصوص بودن اين آيت يا اهل بيت نبوت كه امير المؤمنين و فاطمهء زهرا و حسنين عليهم السلاماند احاديث بطريق موافق و مخالف وارد شده اما اول به حد تواتر معنوى رسيده و اما ثانى از جمله اينست كه :
ابو سعيد خدرى و انس بن مالك و غير ايشان از حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله روايت كردهاند كه آن حضرت فرموده كه
« نزلت فى خمسة فى و فى على و حسن و حسين و فاطمة »
يعنى اين آيت نازل شده در شان پنج كس : در شأن من و در شأن على و حسنين و فاطمة » عليهم الصلاة و السلام و از ام سلمه رضى اللَّه عنها روايت كردهاند كه فاطمه زهرا عليها السلام طعامى طيار كرده به خدمت حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله آورده حضرت فرمود على را با دو فرزند خود بخوان تا در خوردن اين طعام شريك و رفيق من باشند . چون ايشان حاضر