تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى ) — صفحة 628

مساهمون:

ص٦٢٨
با او و ميان بينونت و افتراق و آن زن اختيار نفس خود كند نه بودن با شوهر خود آيا طلاق بينونت ميان ايشان تحقق مييابد يا نه ؟ حضرت فرمودند كه طلاق واقع نمى شود و بعد از اين فرمودند كه : انما هذا شىء كان لرسول اللَّه صلى اللَّه عليه و آله خاصة امر بذلك ففعل و لو اخترن أنفسهن لطلقن و هو قول اللَّه عز و جل :
قُلْ لِأَزْواجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها
. الاية يعنى بدرستى كه اين اختيار امريست كه خاصه حضرت رسالت‌پناه صلّى اللَّه عليه و آله بود و اگر زنان حضرت اختيار نفس خود ميكردند هر آينه آنها مطلقه ميگشتند چنانچه حق تعالى فرموده :
قُلْ لِأَزْواجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا
. تا آخر و ظاهر اينست كه قول خداى تعالى كه فرموده :
فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً
، اشارتست بر اين كه هر كدام از ازواج پيغمبر كه بر صفت احسان باشند و باقى بمانند بر آن اجر عظيم يابند مانند ام سلمه رضى اللَّه عنها و هر كدام كه تا آخر برين صفت نمانند اجر عظيم نيابند و محروم مانند
يا نِساءَ النَّبِيِّ
اى زنان پيغمبر
مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ
هر كه بجاى آورد از شما معصيتى را كه قبح آن ظاهر باشد . على بن ابراهيم گفته كه : الفاحشة الخروج بالسيف يعنى مراد از فاحشه ظاهره خروج بسيف است چنانچه عايشه با امام زمان سرور اوليا و اوصيا على بن ابى طالب عليه السّلام بجا آورد
يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ
زياد كرده شود از براى او عذاب در آخرت
ضِعْفَيْنِ
دو برابر آن گناه كه كرده‌اند
وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً
و هست اين تضعيف عذاب بر خداى تعالى سهل و آسان
وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ
و هر كه عبادت كند از شما و اطاعت نمايد مر خداى تعالى و رسول او را
وَ تَعْمَلْ صالِحاً
و بكند كار نيكو و پسنديده
نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ
بدهيم او را جزاى عمل او در آخرت دو باريكى بازاى طاعت و ديگرى بواسطهء تحصيل رضاى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله
وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً
و مهيا گردانيم براى او روزى نيكو و بسيار در بهشت جاويدان . و قول او مرتين اشارت به آنست كه جزاى عمل صالح ايشان دو