حكم كردى اى معاذ به حكم خداى تعالى از بالاى هفت آسمان و حق تعالى ازين مقدمه خبر ميدهد و ميفرمايد كه «
وَ أَنْزَلَ الَّذِينَ ظاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ
» تا قول خداى تعالى كه فرمود
وَ كانَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً
يعنى و هست خداى تعالى بر همه چيزها توانا مرويست كه چون حضرت از غزوهء خيبر برگشت و كنوز آل ابو الحقيق را به تصرف خود درآورد زنان حضرت گفتند كه ما را نيز حصهاى ازين غنايم عطا كن حضرت بايشان گفت كه آن غنايم را چنانچه حق تعالى امر كرده بود ميان مسلمانان قسمت كردم آنها در غضب شده گفتند كه گويا تو چنين ميپندارى كه اگر ما را طلاق دهى ما نخواهيم يافت از قوم خود و همسران خود كسى را كه ما را بزنى بخواهد ؟ پس حق تعالى امر كرد پيغمبر خود را كه از ايشان اعتزال نمايد و حضرت به حكم خداى تعالى در خانهء ماريهء قبطيه مادر ابراهيم عزلت اختيار كرد و مدت بيست و نه روز در آنجا نشست تا آنكه زنان حضرت از حيض پاك شدند پس حق تعالى اين آيه را نازل گردانيد :
[ سوره الأحزاب ( 33 ) : آيات 28 تا 31 ]
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها فَتَعالَيْنَ أُمَتِّعْكُنَّ وَ أُسَرِّحْكُنَّ سَراحاً جَمِيلاً ( 28 ) وَ إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الدَّارَ الْآخِرَةَ فَإِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْمُحْسِناتِ مِنْكُنَّ أَجْراً عَظِيماً ( 29 ) يا نِساءَ النَّبِيِّ مَنْ يَأْتِ مِنْكُنَّ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ يُضاعَفْ لَهَا الْعَذابُ ضِعْفَيْنِ وَ كانَ ذلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيراً ( 30 ) وَ مَنْ يَقْنُتْ مِنْكُنَّ لِلَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تَعْمَلْ صالِحاً نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ وَ أَعْتَدْنا لَها رِزْقاً كَرِيماً ( 31 )
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ
اى پيغمبر رفيع الشان
قُلْ لِأَزْواجِكَ
بگو مر زنان خود را كه
إِنْ كُنْتُنَّ تُرِدْنَ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها
اگر باشيد شما كه خواهيد زندگانى دنيا و