و گفت :
قم يا دابة الارض
پس يكى از اصحاب پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله گفت يا رسول اللَّه آيا ميتواند كه بعضى از ما بعضى ديگر را به اين اسم بخواند ؟ حضرت فرمود
« لا و اللَّه ما هو الا له خاصة و هو الدابة الذى ذكره اللَّه فى كتابه فقال عز و جل :
إِذا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ الْأَرْضِ تُكَلِّمُهُمْ أَنَّ النَّاسَ كانُوا بِآياتِنا لا يُوقِنُونَ
ايضا على بن ابراهيم آورده كه عمار ياسر رضى اللَّه عنه براى شخصى قسم ياد كرد كه ننشيند و نخورد و نياشامد تا آنكه دابة الارض را به او نمايد پس با آن شخص به خدمت حضرت امير المؤمنين عليه السّلام آمد و حضرت خرما با مسكه ميخوردند عمار را نيز تكليف خوردن آن كردند عمار بفرمودهء حضرت نشست و با حضرت در خوردن خرما و مسكه شريك شد و چون از آنجا بيرون آمدند آن شخص بعمار گفت : يا ابا اليقظان نه تو قسم خورده بودى كه ننشينى و نخورى و نياشامى مگر آنكه دابة الارض را به من بنمايى و بدون آنكه آن را به من بنمايى هم نشستى و هم چيزى خوردى ؟ عمار گفت موافق قسم تا دابة الارض را به تو ننمودم ننشستم و نخوردم اما تو چشم بينا نداشتى كه دابة - الارض را بشناسى . و بعضى از قراء تكلمهم بتخفيف لام خواندهاند از كلم بمعنى جراحت و معنى آيت را چنين گفتهاند كه هر گاه واجب گردد بر كافران عذاب بيرون آريم ما دابة الارض را تا مجروح كند ايشان را . درين صورت ان الناس تا آخر دليل اين اخراج خواهد بود . على بن ابراهيم رحمه اللَّه گويد كه شخصى به حضرت صادق عليه السّلام گفت عامهء مردمان تكلمهم را بتخفيف ميخوانند حضرت فرمود
« كلمهم اللَّه فى نار جهنم انما هو تكلمهم من الكلام »
يعنى مجروح كناد اين عامه را خداى تعالى براى اين قراءت غلط جز اين نيست كه اين لفظ تكلمهم بتشديد لام است كه مشتق از كلام باشد نه بتخفيف لام كه مشتق از كلم بمعنى جرح باشد . و در جوامع الجامع گويد
عن الباقر عليه السّلام : كلم اللَّه من قرء تكلمهم و لكن تكلمهم بالتشديد .
و بعد از ذكر علامتى از علامات قيامت كه ظهور دابة الارض است ذكر رجعت مىكند كه آن