نيز از علامات قيامتست و ميفرمايد كه :
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ
و ياد كن اى محمد روزى را كه برانگيزانيم و جمع كنيم در دنيا وقتى كه قايم آل محمد خروج كند
مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً مِمَّنْ يُكَذِّبُ بِآياتِنا
از هر امتى گروهى از آنها كه تكذيب ميكنند بآيات ما يعنى بامير المؤمنين و ائمهء معصومين عليهم السلام
فَهُمْ يُوزَعُونَ
پس اينكه مكذبين بازداشته شوند هر كدام در مرتبهء خود . و از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مرويست كه « وزع » درين آيت بمعنى خفقان دلهاى آنهاست . مخفى نماناد كه اصحاب ما رضوان اللَّه عليهم بر آنند كه مراد از حشر در دنياست نه در قيامت و اين آيت در باب رجعتست زيرا كه «
نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً
» دلالت دارد بر اينكه بعضى را حشر ميكنند و بعضى را نميكنند و در قيامت همه را حشر ميكنند چنانچه حق تعالى فرموده «
حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً
» يعنى محشور ميگردانيم آنها را و يكى از آنها را ترك نميكنيم . و در حديث نيز اينچنين واقع شده و در احاديث متكثر الورود است كه پيش از قيامت در زمان حضرت قايم عليه السّلام جمعى از نيكان بسيار نيك و بدان بسيار بد را به دنيا برميگردانند نيكان را براى آنكه تا ديدههاى ايشان از رؤيت دولت ائمهء خود روشن گردد و بعضى از اجر نيكيهاى ايشان در دنيا بايشان برسد و بدان را از براى آنكه آزار بكشند و آن دولتى را كه نميخواستند كه باهل بيت عليهم السلام برسد اضعاف مضاعف آن را در دست ايشان ببينند و نيكان از ايشان انتقام كشند و اما ساير مردم در قبرها بمانند تا روز قيامت و بدانجا محشور گردند ، و بر عاقل پوشيده نيست كه اين امرى ممكنست و متعلق قدرت الهى ميتواند كه واقع شود بلكه حق سبحانه و تعالى اين معنى را در امم ماضيه به عمل آورده چنانچه قصهء عزير و غير آن در قرآن مندرجست افصاح از آن مينمايد و به صحت رسيده از حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و آله كه هر چه در بنى اسرائيل به عمل آمده زود باشد كه در امت من به عمل آيد و شرذمهء قليل از اماميه انكار رجعت