ما كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ
كجاست آن خدايى كه بوديد شما كه در دنيا عبادت او ميكرديد
مِنْ دُونِ اللَّهِ
بجز از خداى به حق و اعتقاد داشتيد كه او شفيع ما خواهد بود
هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ
آيا هيچ يارى ميدهند شما را بدفع كردن عذاب از شما
أَوْ يَنْتَصِرُونَ
يا آنكه نصرت خود توانند داد در دفع عذاب از خود زيرا كه كفار با خدايان خود داخل جهنم خواهند شد چنانچه حقتعالى ميفرمايد :
فَكُبْكِبُوا فِيها
پس مرة بعد اخرى در افكنده شوند بر روى در آتش دوزخ
هُمْ وَ الْغاوُونَ
معبودان باطلهء ايشان و گمراهانى كه عبادت آنها ميكردند يعنى هر كدام از آنها را مرتبه مرتبه بجهنم مىاندازند تا آنكه بقعر جهنم قرار گيرند . در تفسير على بن ابراهيم مذكور است كه ضمير هم راجع به بنى اميه است و مراد از غاوون بنى العباس . و مؤيد اينست آنچه در عدة الداعى از هشام بن سعيد نقل كرده كه او گفت من شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه فرمود
« الغاون هم الذين عرفوا الحق و عملوا بخلافه »
زيرا كه بنى العباس اعتقاد بحقيقت ائمه معصومين داشتند و مع هذا در مخالفت ايشان ميكوشيدند چنانچه مأمون كه از اعاظم خلفاى بنى العباس بود بنا بر حقيت امام ثامن ضامن عليه السلام بواسطه ولى عهدى خود آن حضرت را از روضهء مقدسهء جد بزرگوارش بطوس آورد و در آخر حب رياست يك روزه دنيا بر آتش داشت كه بقتل آن حضرت اقدام نمايد
وَ جُنُودُ إِبْلِيسَ
و همچنين درافكنده شوند بر رو در دوزخ لشگريان ابليس
أَجْمَعُونَ
همه كه مذكور شد از معبودان باطله و عابدين ايشان و جنود ابليس .
فى اصول الكافى عن ابى جعفر عليه السلام : جنود ابليس ذريته من الشياطين .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيات 96 تا 104 ]
قالُوا وَ هُمْ فِيها يَخْتَصِمُونَ ( 96 ) تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلالٍ مُبِينٍ ( 97 ) إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعالَمِينَ ( 98 ) وَ ما أَضَلَّنا إِلاَّ الْمُجْرِمُونَ ( 99 ) فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ ( 100 )
وَ لا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ( 101 ) فَلَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 102 ) إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ( 103 ) وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ( 104 )