از زنانند و همچنين پاكان و خوبان از زنان براى پاكان و خوبان از مردانند و خوبان و پاكان از مردان براى خوبان و پاكان از زنانند و بعد ازين تفسير حضرت فرموده كه آيه
الْخَبِيثاتُ لِلْخَبِيثِينَ
مانند آيهء
الزَّانِي لا يَنْكِحُ إِلَّا زانِيَةً أَوْ مُشْرِكَةً
است اما جمعى از مردان زمان حضرت رسالتپناه صلى اللَّه عليه و إله خواستند كه زنان ناپاك زانيه را بنكاح خود درآورند پس نهى كرد ايشان را خداى تعالى ازين عمل و مكروه داشت آن را .
قبل ازين دانستى كه مراد ازين نهى نهى تنزيهى است و « كره ذلك » مويد اينست و بعضى از مفسرين گفتهاند كه مراد از خبيثات كلمات قبيحه و اقوال مذمومه است كه از اهل افك بوقوع پيوست و مراد از طيبات اقوال نيكو است مانند سخنانى كه منكرين افك ميگفتند و در اين هنگام مراد از خبيثين و خبيثون و طيبين و طيبون خبيث و طيب ناس است اعم از آنكه مرد باشد يا زن به اين معنى كه سخنان بد شايستهء مردان و زنان بدست و مردان و زنان بد لايق سخنان به دو همچنين است معنى
وَ الطَّيِّباتُ لِلطَّيِّبِينَ
على بن ابراهيم در تفسير خود متعرض خصوص محمل اول نشده و آنچه متعرض شده معنى اعم از اول و ثانيست زيرا كه حمل خبيثات و طيبات بكلام و عمل كرده و درين مقام هر دو معنى محتمل است
أُولئِكَ
آن زنان و مردان نيك نيكو قول
مُبَرَّؤُنَ مِمَّا يَقُولُونَ
منزه و مبرااند از آنچه ميگويند در حق ايشان
لَهُمْ مَغْفِرَةٌ
مر ايشانراست آمرزش گناهان
وَ رِزْقٌ كَرِيمٌ
و روزى خوب در بهشت . بر اذكيا مخفى نماند كه تحقق مغفرت و رزق كريم موقوف بر تحقق توبه از معاصى و اجتناب از كبايرست پس مراد از
« لَهُمْ مَغْفِرَةٌ »
اينست كه اگر توبه كنند و توبهء ايشان مقبول درگاه احديت گردد . و بعد از تسليم اينكه اين آيات در باب افك عايشه نازل شده وقتى او از اهل مغفرت و رزق كريم خواهد بود ، كه توبه كرده باشد و توبهاش قبول شده باشد و كسى كه با خليفهء رسول خدا جنگ كند سيما با على مرتضى على عليه السّلام كه حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله در شأن او فرموده كه
« حربك حربى و سلمك سلمى »
توبهء او مقبول نخواهد بود و در بحبوحهء جهنم بلكه